ชาคาเร็นนับเป็นดินแดนที่กว้างใหญ่ไพศาล ประกอบไปด้วยห้ามณฑลใหญ่ และอีกสิบชนเผ่าเร่ร่อน ที่กระจายตัวกันอยู่ทางแถบตะวันตกและตอนเหนือ ราชวงศ์กษัตริย์ที่ปกครองแผ่นดินแห่งชาคาเร็นก่อนหน้านั้นคือ ราชวงศ์ปาโย ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในชนเผ่าเร่ร่อนเดิม โดยกษัตริย์องค์สุดท้ายคือ ปาโยจา เป็นคนมุทะลุดุร้ายและต้องการแผ่ขยายอำนาจ ออกไปปกครองบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนที่เหลือด้วย จึงทำให้ต้องก่อสงครามติดพันนับสามสิบปี กระทั่งประชาราษฏร์เดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า แต่สงครามก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบยุติลงโดยง่าย และเมื่อปาโยจาสิ้นพระชนม์ไป ปาโยลี ผู้บุตรก็ขึ้นเถลิงอำนาจแทนบิดาตน แต่เพราะเติบใหญ่ขึ้นมาท่ามกลางสงครามและการสู้รบ จึงทำให้ปาโยลีมุ่งมั่นที่จะสานต่อปณิธานของผู้เป็นพ่อ เพื่อปราบบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนทั้งหมดให้ราบคราบ และรวบรวมแผ่นดินทั้งหมดให้เป็นปึกแผ่นอย่างแท้จริง
ทว่าบารมีของปาโยลีกลับไม่อาจเทียบเท่ากับปาโยจาผู้เป็นบิดา ด้วยเหตุนี้บรรดาผู้นำมณฑลต่างๆ อีกสี่แห่ง จึงเริ่มแยกตัวออกเป็นอิสระ ทำให้เกิดสงครามแย่งชิงอำนาจอย่างรุนแรงต่อเนื่องมาอีกยี่สิบปี กระทั่งซีเสียนจง ผู้นำมณฑลทาเหออาทางตอนใต้ ได้ตกลงทำสัญญากับเหล่าผู้นำชนเผ่าเร่ร่อน เพื่อร่วมกันปราบปาโยลี และมณฑลใหญ่ที่เหลือทั้งหมด โดยสัญญาว่า เมื่อก่อการสำเร็จแล้ว เขาจะประกาศให้ชนเผ่าเร่ร่อนทั้งหมดเป็นอิสระ ไม่ต้องขึ้นตรงกับผู้ใดอีก ทั้งยังให้คำปฏิญาณว่า จะไม่รุกรานชนเผ่าใดๆ อีกต่อไป และด้วยข้อตกลงนี้ กองทัพของชนเผ่าทั้งหมดจึงเข้าร่วมกับซีเสียนจง แยกย้ายโจมตีมณฑลอีกสี่แห่งจนสามารถประสบชัยชนะอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ซีเสียนจงถือคุณธรรมไม่รบกวนไพร่ฟ้า จึงทำให้มีคนเข้ามาร่วมกับเขามากขึ้นทุกขณะ จนกลายเป็นกองกำลังที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรหาผู้ใดเทียบเทียมได้
หลังสงครามปราบแผ่นดินสิบปี ซีเสียนจงกับบรรดาพันธมิตร ก็สามารถบุกเข้าตีเมืองหลวงใหญ่ของราชวงศ์ปาโยได้สำเร็จ ทำให้สามารถยึดครองมณฑลสุดท้ายทางตอนกลางไว้ได้อย่างราบคาบ ปาโยลีถูกจับตัวมา เขาได้รับบาดเจ็บในการสู้รบอย่างอาจหาญ ทำให้ซีเสียนจงเกิดความเลื่อมใสในฐานะนักรบด้วยกัน จึงช่วยพูดยกโทษตายให้ ทว่าเหล่าผู้นำชนเผ่าทั้งหมดมีความเจ็บแค้น จึงลอบทำการตอนปาโยลีเป็นขันที แล้วโยนเขาเข้าไปในคุกมืดใต้ดินตลอดชีวิต สร้างความอับอายและเจ็บแค้นให้แก่ปาโยลียิ่งกว่าความตาย
นับจากสงครามห้ามณฑลสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ซีเสียนจงจึงได้รวบรวมแผ่นดินทั้งหมดเป็นปึกแผ่น ก่อนจะตั้งตนขึ้นเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ซีเสียน และด้วยการปกครองแผ่นดินด้วยความเที่ยงธรรม จึงทำให้ซีเสียนจงได้รับความรักเทิดทูนจากปวงชนทั่วแผ่นดิน ส่งผลให้บ้านเมืองมีความสุขสงบมาตลอดรัชสมัยของเขา กระทั่งสิ้นอายุขัย ซีเสียนเหยินองค์รัชทายาท จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์สืบต่อ เดิมทีซีเสียนเหยินผู้อยู่ภายใต้การอบรมดูแลของราชครูไท่เซิน ก็เป็นผู้ที่มีความสงบเสงี่ยมนอบน้อม และฉลาดปราดเปรื่องในวิชาการปกครองอย่างดีเยี่ยม ทำให้ต้นรัชสมัยของซีเสียนเหยิน แผ่นดินแห่งชาคาเร็นก็ยังคงสุขสงบ ประชาราษฎร์อยู่เย็นเป็นสุขโดยถ้วนหน้า ไม่ต่างจากยุคสมัยที่ผ่านมา
ทว่าเหมือนชะตาฟ้าลิขิตมิอาจขัดขืน ราชวงศ์ซีเสียนจึงถึงคราต้องประสบเคราะห์กรรม เมื่อปาโยลีรัชทายาทของราชวงศ์ปาโยก่อนหน้า สามารถหลุดออกมาจากคุกใต้ดิน ด้วยความช่วยเหลือของปาโยซินบุตรชายที่ได้รับการพาหนีไป ก่อนที่เมืองหลวงของราชวงศ์ปาโยจะถูกทำลายยับเยิน หลังยี่สิบปีผ่านไป ปาโยเซินเติบโตเป็นหนุ่มสง่างาม เขากลับมาพร้อมกับเหล่าผู้ภักดีต่อราชวงศ์ปาโยเดิม เพื่อดำเนินแผนการอันลึกล้ำ ในการยึดครองแผ่นดินคืน ปาโยซินได้ลอบเข้าคุกลับใต้ดิน ปล่อยปาโยลีผู้เป็นบิดาให้เป็นอิสระ ปาโยลีจึงได้ลอบปลอมตัวเป็นขันทีเฒ่าเข้าไปอยู่ในวัง และหาทางเข้าใกล้ชิดซีเสียนเหยินจนเป็นผลสำเร็จ เขาได้ดำเนินแผนร่วมกับปาโยซินและพวก ในการสร้างเรื่องใส่ร้ายบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนทั้งสิบ จนทำให้ซีเสียนเหยินเริ่มไม่ไว้วางใจ ในที่สุดเพื่อรักษาความมั่นคงของราชวงศ์ไว้ ซีเสียนเหยินก็ยอมให้ปาโยลีดำเนินแผนกำจัดผู้นำดั้งเดิมของบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนให้หมดสิ้น เพื่อผลักดันคนของตนขึ้นเป็นผู้นำแทน
แต่ปาโยลีได้ซ้อนแผนของตนอีกชั้นหนึ่ง หลังจากกำจัดบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนทั้งหมดแล้ว เขาจึงป้ายสีว่า เป็นบัญชาลับของซีเสียนเหยินทั้งสิ้น เพื่อทำให้บรรดาชนชาวชนเผ่าเร่ร่อน มีความเคียดแค้นชิงชังต่อราชวงศ์ซีเสียน โดยจุดประสงค์ที่แท้จริงนั้น ปาโยลีต้องการใช้แผนของซีเสียนจง ผู้เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ซีเสียนมาย้อนคืนต่อผู้เป็นบุตร กองกำลังของบรรดาชนเผ่าทั้งหมด จึงทยอยเข้าร่วมกับพวกของปาโยเซิน เพื่อเตรียมล้มล้างราชวงศ์ซีเสียนในคราเดียว
ทว่าในบรรดาผู้นำสิบชนเผ่านั้น เจาทังผู้นำเผ่าโทคารี เป็นสหายสนิทกับโซวมา เจ้าสำนักไร้ลักษณ์ โซวมาจึงนำคนไปช่วยเมื่อทราบข่าว แต่หาทันไม่ เจาทังและคนในครอบครัวส่วนใหญ่ล้วนถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหด โซวมาจึงช่วยมาได้แค่ตัวของเจามิงผู้เป็นบุตรสาว กับคนในชนเผ่าโทคารีที่เหลือ โดยโซวมาได้พาคนทั้งหมดมาอยู่ที่หมู่บ้านหลังหุบเขาที่ตั้งสำนักไร้ลักษณ์ของตน และรับเจามิงไว้เป็นศิษย์ ถ่ายทอดสุดยอดวิชาทั้งหลายให้ เจามิงเป็นคนขยันและฉลาดหลักแหลม นางจึงถือเป็นอัจฉริยะด้านการฝึกปรือวิชายุทธ โซวมารักและเอ็นดูเจามิงดั่งบุตรสาว ในขณะที่เจามิงยังเก็บความแค้นของบิดาไว้ในใจตลอดมา จนท้ายที่สุดนางก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับปาโยเซินเพื่อกำจัดซีเสียนเหยิน จนยอมทรยศสำนักอาจารย์ผู้มีคุณ
ขณะที่ซีเหมินบุตรชายของซีหยวน ผู้ได้รับการขนานนามเป็น ยอดคนผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในวิชาพยากรณ์ และได้รับมอบหมายให้เป็นผู้วางแผนสร้างสุสานกษัตริย์ราชวงศ์ซีเสียน ก่อนตายซีหยวนได้เขียนบันทึกคำทำนายไว้ให้ ซีเหมินผู้บุตรจึงรับช่วงภาระของบิดาต่อ เพื่อธำรงราชวงศ์ซีเสียนสืบไป แต่ซีเหมินจะทำได้สำเร็จหรือไม่ แผนร้ายของปาโยลีกับปาโยซินสองพ่อลูกจะบรรลุความประสงค์มากน้อยเพียงใด และสุดท้ายเจามิงจะเลือกชำระแค้นแทนบิดาหรือกตัญญูต่ออาจารย์ผู้มีคุณ นี่คือจุดเริ่มต้นของตำนานแห่งชาคาเร็น มหายุทธสะท้านภพบทใหม่นี้
ทว่าบารมีของปาโยลีกลับไม่อาจเทียบเท่ากับปาโยจาผู้เป็นบิดา ด้วยเหตุนี้บรรดาผู้นำมณฑลต่างๆ อีกสี่แห่ง จึงเริ่มแยกตัวออกเป็นอิสระ ทำให้เกิดสงครามแย่งชิงอำนาจอย่างรุนแรงต่อเนื่องมาอีกยี่สิบปี กระทั่งซีเสียนจง ผู้นำมณฑลทาเหออาทางตอนใต้ ได้ตกลงทำสัญญากับเหล่าผู้นำชนเผ่าเร่ร่อน เพื่อร่วมกันปราบปาโยลี และมณฑลใหญ่ที่เหลือทั้งหมด โดยสัญญาว่า เมื่อก่อการสำเร็จแล้ว เขาจะประกาศให้ชนเผ่าเร่ร่อนทั้งหมดเป็นอิสระ ไม่ต้องขึ้นตรงกับผู้ใดอีก ทั้งยังให้คำปฏิญาณว่า จะไม่รุกรานชนเผ่าใดๆ อีกต่อไป และด้วยข้อตกลงนี้ กองทัพของชนเผ่าทั้งหมดจึงเข้าร่วมกับซีเสียนจง แยกย้ายโจมตีมณฑลอีกสี่แห่งจนสามารถประสบชัยชนะอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ซีเสียนจงถือคุณธรรมไม่รบกวนไพร่ฟ้า จึงทำให้มีคนเข้ามาร่วมกับเขามากขึ้นทุกขณะ จนกลายเป็นกองกำลังที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรหาผู้ใดเทียบเทียมได้
หลังสงครามปราบแผ่นดินสิบปี ซีเสียนจงกับบรรดาพันธมิตร ก็สามารถบุกเข้าตีเมืองหลวงใหญ่ของราชวงศ์ปาโยได้สำเร็จ ทำให้สามารถยึดครองมณฑลสุดท้ายทางตอนกลางไว้ได้อย่างราบคาบ ปาโยลีถูกจับตัวมา เขาได้รับบาดเจ็บในการสู้รบอย่างอาจหาญ ทำให้ซีเสียนจงเกิดความเลื่อมใสในฐานะนักรบด้วยกัน จึงช่วยพูดยกโทษตายให้ ทว่าเหล่าผู้นำชนเผ่าทั้งหมดมีความเจ็บแค้น จึงลอบทำการตอนปาโยลีเป็นขันที แล้วโยนเขาเข้าไปในคุกมืดใต้ดินตลอดชีวิต สร้างความอับอายและเจ็บแค้นให้แก่ปาโยลียิ่งกว่าความตาย
นับจากสงครามห้ามณฑลสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ซีเสียนจงจึงได้รวบรวมแผ่นดินทั้งหมดเป็นปึกแผ่น ก่อนจะตั้งตนขึ้นเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ซีเสียน และด้วยการปกครองแผ่นดินด้วยความเที่ยงธรรม จึงทำให้ซีเสียนจงได้รับความรักเทิดทูนจากปวงชนทั่วแผ่นดิน ส่งผลให้บ้านเมืองมีความสุขสงบมาตลอดรัชสมัยของเขา กระทั่งสิ้นอายุขัย ซีเสียนเหยินองค์รัชทายาท จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์สืบต่อ เดิมทีซีเสียนเหยินผู้อยู่ภายใต้การอบรมดูแลของราชครูไท่เซิน ก็เป็นผู้ที่มีความสงบเสงี่ยมนอบน้อม และฉลาดปราดเปรื่องในวิชาการปกครองอย่างดีเยี่ยม ทำให้ต้นรัชสมัยของซีเสียนเหยิน แผ่นดินแห่งชาคาเร็นก็ยังคงสุขสงบ ประชาราษฎร์อยู่เย็นเป็นสุขโดยถ้วนหน้า ไม่ต่างจากยุคสมัยที่ผ่านมา
ทว่าเหมือนชะตาฟ้าลิขิตมิอาจขัดขืน ราชวงศ์ซีเสียนจึงถึงคราต้องประสบเคราะห์กรรม เมื่อปาโยลีรัชทายาทของราชวงศ์ปาโยก่อนหน้า สามารถหลุดออกมาจากคุกใต้ดิน ด้วยความช่วยเหลือของปาโยซินบุตรชายที่ได้รับการพาหนีไป ก่อนที่เมืองหลวงของราชวงศ์ปาโยจะถูกทำลายยับเยิน หลังยี่สิบปีผ่านไป ปาโยเซินเติบโตเป็นหนุ่มสง่างาม เขากลับมาพร้อมกับเหล่าผู้ภักดีต่อราชวงศ์ปาโยเดิม เพื่อดำเนินแผนการอันลึกล้ำ ในการยึดครองแผ่นดินคืน ปาโยซินได้ลอบเข้าคุกลับใต้ดิน ปล่อยปาโยลีผู้เป็นบิดาให้เป็นอิสระ ปาโยลีจึงได้ลอบปลอมตัวเป็นขันทีเฒ่าเข้าไปอยู่ในวัง และหาทางเข้าใกล้ชิดซีเสียนเหยินจนเป็นผลสำเร็จ เขาได้ดำเนินแผนร่วมกับปาโยซินและพวก ในการสร้างเรื่องใส่ร้ายบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนทั้งสิบ จนทำให้ซีเสียนเหยินเริ่มไม่ไว้วางใจ ในที่สุดเพื่อรักษาความมั่นคงของราชวงศ์ไว้ ซีเสียนเหยินก็ยอมให้ปาโยลีดำเนินแผนกำจัดผู้นำดั้งเดิมของบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนให้หมดสิ้น เพื่อผลักดันคนของตนขึ้นเป็นผู้นำแทน
แต่ปาโยลีได้ซ้อนแผนของตนอีกชั้นหนึ่ง หลังจากกำจัดบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนทั้งหมดแล้ว เขาจึงป้ายสีว่า เป็นบัญชาลับของซีเสียนเหยินทั้งสิ้น เพื่อทำให้บรรดาชนชาวชนเผ่าเร่ร่อน มีความเคียดแค้นชิงชังต่อราชวงศ์ซีเสียน โดยจุดประสงค์ที่แท้จริงนั้น ปาโยลีต้องการใช้แผนของซีเสียนจง ผู้เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ซีเสียนมาย้อนคืนต่อผู้เป็นบุตร กองกำลังของบรรดาชนเผ่าทั้งหมด จึงทยอยเข้าร่วมกับพวกของปาโยเซิน เพื่อเตรียมล้มล้างราชวงศ์ซีเสียนในคราเดียว
ทว่าในบรรดาผู้นำสิบชนเผ่านั้น เจาทังผู้นำเผ่าโทคารี เป็นสหายสนิทกับโซวมา เจ้าสำนักไร้ลักษณ์ โซวมาจึงนำคนไปช่วยเมื่อทราบข่าว แต่หาทันไม่ เจาทังและคนในครอบครัวส่วนใหญ่ล้วนถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหด โซวมาจึงช่วยมาได้แค่ตัวของเจามิงผู้เป็นบุตรสาว กับคนในชนเผ่าโทคารีที่เหลือ โดยโซวมาได้พาคนทั้งหมดมาอยู่ที่หมู่บ้านหลังหุบเขาที่ตั้งสำนักไร้ลักษณ์ของตน และรับเจามิงไว้เป็นศิษย์ ถ่ายทอดสุดยอดวิชาทั้งหลายให้ เจามิงเป็นคนขยันและฉลาดหลักแหลม นางจึงถือเป็นอัจฉริยะด้านการฝึกปรือวิชายุทธ โซวมารักและเอ็นดูเจามิงดั่งบุตรสาว ในขณะที่เจามิงยังเก็บความแค้นของบิดาไว้ในใจตลอดมา จนท้ายที่สุดนางก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับปาโยเซินเพื่อกำจัดซีเสียนเหยิน จนยอมทรยศสำนักอาจารย์ผู้มีคุณ
ขณะที่ซีเหมินบุตรชายของซีหยวน ผู้ได้รับการขนานนามเป็น ยอดคนผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในวิชาพยากรณ์ และได้รับมอบหมายให้เป็นผู้วางแผนสร้างสุสานกษัตริย์ราชวงศ์ซีเสียน ก่อนตายซีหยวนได้เขียนบันทึกคำทำนายไว้ให้ ซีเหมินผู้บุตรจึงรับช่วงภาระของบิดาต่อ เพื่อธำรงราชวงศ์ซีเสียนสืบไป แต่ซีเหมินจะทำได้สำเร็จหรือไม่ แผนร้ายของปาโยลีกับปาโยซินสองพ่อลูกจะบรรลุความประสงค์มากน้อยเพียงใด และสุดท้ายเจามิงจะเลือกชำระแค้นแทนบิดาหรือกตัญญูต่ออาจารย์ผู้มีคุณ นี่คือจุดเริ่มต้นของตำนานแห่งชาคาเร็น มหายุทธสะท้านภพบทใหม่นี้
