ประหนึ่งจะถึงฝั่งฝัน

บทความชุดนี้อาจถือได้ว่า เป็นงานประพันธ์แนวธรรมญาณ ที่เดินเรื่องในรูปแบบของการถาม-ตอบหรือปุจฉา-วิสัชนา โดยการรวบรวมคำถามจากบรรดาเพื่อนสมาชิกที่ได้ถามไถ่พูดคุยกันผ่านเข้ามาในหลายช่องทาง ทั้งทางเครือข่ายอินเตอร์เน็ต การคุยผ่านโทรศัพท์มือถือ หรือแม้แต่การได้พบปะพูดคุยกันต่อหน้าโดยตรง โดยคำถามทั้งหลายนั้นล้วนได้ส่งตรงถึงคณาจารย์ผู้รู้ทั้งหลาย ซึ่งได้ให้ความกรุณาผ่านธรรมญาณเป็นคำอรรถาธิบายเข้ามาให้ทางเว็บไซท์ firenine เพื่อนำมารวบรวมเรียบเรียงนำเสนอต่อเพื่อนสมาชิกผู้อ่านโดยถ้วนหน้า ผ่านการนำเรียนในนามของ ญาณธรรม ซึ่งเป็นคำเรียกหาแบบรวมๆ ของเหล่าคณาจารย์ทั้งหลาย โดยไม่ได้ชี้เฉพาะเจาะจงไปยังคณาจารย์ผู้รู้ท่านหนึ่งท่านใดเป็นการเฉพาะ

เนื่องด้วยการเรียนรู้สัจจะธรรมความเป็นจริงทั้งหลายนั้น จะต้องเน้นที่การให้ความรู้ความเข้าใจ เพื่อสร้างเสริมปัญญาญาณให้ก่อเกิด จนสามารถทำความเข้าใจในธรรมทั้งหลายตามความเป็นจริงอย่างครบถ้วนสมบูรณ์รอบด้าน ไม่เลือกเรียนเลือกรู้เฉพาะแง่มุมใดแง่มุมหนึ่งเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ การจะไขความกระจ่างให้ประจักษ์แจ้งแก่จิตของผู้เรียน จึงต้องผ่านการถามตอบอย่างตรงไปตรงมา ไม่ต้องมัวเกรงอกเกรงใจกัน หรือมัวห่วงกังวลลังเล กลัวนั่นเกรงนี่ ให้เสียเวลาไป เมื่อมีความสงสัยในธรรมใด จึงต้องกล้าที่จะถามออกไปโดยไม่ครั่นคร้ามหรือห่วงว่าจะเป็นบาปกรรมหรือไปลบหลู่ผู้ใด ในฝั่งผู้ตอบก็จะต้องไขความกระจ่างตามจริง ไม่บิดเบือนอ้อมค้อม เป็นการมุ่งตรงเข้าสู่จิตของทั้งสองฝ่าย จนอาจกล่าวได้ว่า เป็นเรื่องของจิตสื่อถึงจิตโดยตรงนั่นเอง

ในขณะเดียวกันเมื่อผู้เรียนได้รับคำตอบไปแล้ว ก็จะต้องไม่หยุดที่จะเชื่อหรือยอมรับโดยทันทีทันใดนั้น แต่ต้องนำไปพิจารณาใคร่ครวญ โดยการพยายามที่จะหาข้อโต้แย้งมาหักล้างคำตอบเหล่านั้นอย่างเต็มที่ โดยอาศัยหลักการที่ว่า "ความจริงย่อมทนทานต่อการพิสูจน์" ดังนั้น หากคำตอบที่คณาจารย์บอกกล่าวไปเป็นสัจจะธรรมที่แท้ ก็ย่อมจะทนต่อการโต้เถียงได้โดยไม่เกิดการบิดเบือนเปลี่ยนแปลงแต่อย่างไร ทั้งนี้ก็เพื่อให้ผู้เรียนสามารถเข้าถึงความเข้าใจในธรรมอย่างถ้วนทั่วกระจ่างแจ้งอย่างแท้จริง การถามตอบจึงเป็นแนวทางจำเป็น ที่ถือได้ว่าเป็นหนทางหนึ่งที่จะทำให้ผู้เรียนสามารถเข้าใจในธรรมอย่างชัดแจ้งด้วยตัวของตนเอง ขอให้จำไว้ว่า ไม่มีคำถามใดไร้สาระ ทุกคำถามจะต้องได้รับคำตอบที่เหมาะสม ไม่มีการตัดสินผิดถูกใดๆ ทั้งสิ้น

ดังนั้นแม้ว่าในช่วงต้นๆ อาจเป็นไปได้ที่คำถามอาจยังไม่มุ่งตรงไปสู่เนื้อหาแก่นสารสาระของธรรมญาณโดยตรง ทำให้คำถามที่ต้องการคำตอบส่วนใหญ่ จะเป็นไปเพื่อปลุกปลอบให้ตนเองสามารถใช้ชีวิตและดำรงอยู่ในโลกใบนี้ได้ ถามหาความสุข ความร่ำรวย โชคลาภ อำนาจวาสนา บารมี รวมไปถึงการรักษาเพื่อทรงไว้ซึ่งความปรารถนาเหล่านั้น ความไม่รู้และการหลงยึดติด กับดักความสุขอันจอมปลอมในโลก กระทั่งคำถามตอบเริ่มนำไปสู่การตระหนักในความจริงที่แท้ว่า ความสุขที่แท้บนโลกใบนี้มันหาได้มีอยู่จริงไม่ มันล้วนแปรปรวนและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เดี๋ยวทุกข์เดี๋ยวสุขสลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนไปมา ความสุขจอมปลอมที่เกิดขึ้นเพียงชั่วครั้งชั่วคราว อยากยึดและหยุดความสุขนี้ไว้ที่เราตลอดไป แต่สุดท้ายกลับยึดไว้ไม่ได้แม้เพียงสักครั้งเดียว ด้วยกฏหลักของ อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา หรือไตรลักษณ์ที่พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ ก่อเกิดเป็นสภาวะ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ที่ไม่มีใครหนีพ้น ตราบใดที่ยังต้องดำรงอาศัยอยู่ในโลกแห่งนี้ ท้ายสุดแล้วคำถามคำตอบทั้งหลายก็จะเริ่มถูกเบี่ยงเบนไปสู่แนวทางแห่งความจริงแท้มากขึ้นทุกขณะ จนกลายเป็นทางด่วนสายตรงที่มุ่งสู่ความหลุดพ้นในที่สุด

ด้วยเหตุนี้ทุกคำถามคำตอบทั้งหมดที่จะนำมาเสนอไว้ในบทความชุดนี้ แท้จริงแล้วก็จะเป็นเหมือนเรื่องราวของคนธรรมดาทั่วไป ซึ่งอาจหาญต่อกรกับความยึดมั่นคุ้นชินที่เคยสะสมมีมา ตลอดทั้งชีวิตจากเล็กจนเติบใหญ่ ที่ต้องผ่านการล้มลุกคลุกคลาน ผ่านมรสุมชีวิตมามากมาย โดยผ่านการถ่ายทอดร้อยเรียงเป็นเรื่องราว เพื่อไว้สอนใจและตักเตือนตัวของแต่ละคนเมื่อต้องหลงทาง เข้าไปหลงใหลได้ปลื้มในวังวนกลไกของกระแสโลก จากจุดเริ่มการเดินทางที่ไร้จุดหมาย เฝ้าถามทาง เพื่อเดินไปให้ถึงฝั่ง ฝั่งที่ไม่ใช่เพียงแค่ฝันแต่เป็นความจริง เป้าหมายคือการกลับบ้าน บ้านเดิมของจิตเดิมแต่ละคน ที่สมบูรณ์พร้อมประภัสสรอยู่ที่นั่น การเรียนรู้ธรรมญาณ สำหรับทุกคนจึงเปรียบดั่งเข็มทิศนำทางในการล่องเรือไป ท่ามกลางท้องทะเล ที่เต็มไปด้วยคลื่นลมยากจะหนีพ้น บ่อยครั้งที่พายุฝนจะโหมกระหน่ำ จนทำให้เรือโคลงเคลงออกนอกเส้นทาง แต่อย่างน้อยยังอุ่นใจได้ว่า ทุกคนจะยังมีเข็มทิศช่วยนำทางแล่นเรือมุ่งตรงสู่ฝั่ง เพื่อหวนคืนสู่บ้านได้อย่างแน่นอน หากแม้นเปรียบชีวิตดุจดังความฝัน ฟากฝั่งที่เรากำลังมุ่งหน้าตรงไปนั้นก็คือ ฟากฝั่งแห่งฝันที่เราจะได้ไม่ต้องฝันอีกต่อไป

บทนำนี้จึงถือได้ว่า เป็นความจำเป็นที่จะต้องเขียนขึ้น นอกจากจะเป็นความพยายามที่จะสื่อสารให้ท่านผู้อ่านพอจะตามทันได้ว่า ทำไมจึงใช้ชื่อชุดบทความว่า "ประหนึ่งจะถึงฝั่งฝัน" จากที่บรรยายความมาข้างต้น ก้อเชื่อได้ว่าน่าจะพอช่วยให้ท่านผู้อ่านสามารถทำความเข้าใจได้ไม่ยาก ความจำเป็นอีกส่วนหนึ่งก็คือ เป็นการทำความเข้าใจให้ตรงกันกับเพื่อนผู้อ่านทุกท่านว่า บทความนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรกันแน่ และเนื่องจากเป็นเรื่องของการประจักษ์ธรรมญาณดังที่ได้เกริ่นนำไว้ข้างต้น ดังนั้นจึงจำเป็นต้องไตร่ตรองใคร่ครวญให้รอบครอบ ก่อนจะเผยแพร่บทความออกไป จึงทำให้อาจต้องใช้เวลาค่อนข้างยาวนานไปบ้าง บทนำนี้จึงถือเป็นเหมือนสาส์นนำร่องสำหรับบทความชุดนี้ เพื่อเกริ่นนำให้ท่านผู้อ่านได้รับทราบความเป็นมาเป็นไปเป็นการเบื้องต้น ก่อนจะเข้าสู่เนื้อหาสาระที่แท้จริง ท้ายนี้ก็ต้องขอแสดงคารวะธรรมและกล่าวคำสำนึกขอบคุณท่านคณาจารย์ผู้รู้ทั้งหลาย สำหรับทุกคำสั่งสอน ทุกเหตุการณ์เรื่องราว ทุกคำอรรถาธิบาย ที่ทำให้พวกเราได้ค้นพบคำตอบของสัจจะที่แท้ในชีวิตของตัวเอง

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.firenine.com/zone10/blg01/main.php

Chakaren 1 วาโยไร้สภาพ

ชาคาเร็นนับเป็นดินแดนที่กว้างใหญ่ไพศาล ประกอบไปด้วยห้ามณฑลใหญ่ และอีกสิบชนเผ่าเร่ร่อน ที่กระจายตัวกันอยู่ทางแถบตะวันตกและตอนเหนือ ราชวงศ์กษัตริย์ที่ปกครองแผ่นดินแห่งชาคาเร็นก่อนหน้านั้นคือ ราชวงศ์ปาโย ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในชนเผ่าเร่ร่อนเดิม โดยกษัตริย์องค์สุดท้ายคือ ปาโยจา เป็นคนมุทะลุดุร้ายและต้องการแผ่ขยายอำนาจ ออกไปปกครองบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนที่เหลือด้วย จึงทำให้ต้องก่อสงครามติดพันนับสามสิบปี กระทั่งประชาราษฏร์เดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า แต่สงครามก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบยุติลงโดยง่าย และเมื่อปาโยจาสิ้นพระชนม์ไป ปาโยลี ผู้บุตรก็ขึ้นเถลิงอำนาจแทนบิดาตน แต่เพราะเติบใหญ่ขึ้นมาท่ามกลางสงครามและการสู้รบ จึงทำให้ปาโยลีมุ่งมั่นที่จะสานต่อปณิธานของผู้เป็นพ่อ เพื่อปราบบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนทั้งหมดให้ราบคราบ และรวบรวมแผ่นดินทั้งหมดให้เป็นปึกแผ่นอย่างแท้จริง

ทว่าบารมีของปาโยลีกลับไม่อาจเทียบเท่ากับปาโยจาผู้เป็นบิดา ด้วยเหตุนี้บรรดาผู้นำมณฑลต่างๆ อีกสี่แห่ง จึงเริ่มแยกตัวออกเป็นอิสระ ทำให้เกิดสงครามแย่งชิงอำนาจอย่างรุนแรงต่อเนื่องมาอีกยี่สิบปี กระทั่งซีเสียนจง ผู้นำมณฑลทาเหออาทางตอนใต้ ได้ตกลงทำสัญญากับเหล่าผู้นำชนเผ่าเร่ร่อน เพื่อร่วมกันปราบปาโยลี และมณฑลใหญ่ที่เหลือทั้งหมด โดยสัญญาว่า เมื่อก่อการสำเร็จแล้ว เขาจะประกาศให้ชนเผ่าเร่ร่อนทั้งหมดเป็นอิสระ ไม่ต้องขึ้นตรงกับผู้ใดอีก ทั้งยังให้คำปฏิญาณว่า จะไม่รุกรานชนเผ่าใดๆ อีกต่อไป และด้วยข้อตกลงนี้ กองทัพของชนเผ่าทั้งหมดจึงเข้าร่วมกับซีเสียนจง แยกย้ายโจมตีมณฑลอีกสี่แห่งจนสามารถประสบชัยชนะอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ซีเสียนจงถือคุณธรรมไม่รบกวนไพร่ฟ้า จึงทำให้มีคนเข้ามาร่วมกับเขามากขึ้นทุกขณะ จนกลายเป็นกองกำลังที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรหาผู้ใดเทียบเทียมได้

หลังสงครามปราบแผ่นดินสิบปี ซีเสียนจงกับบรรดาพันธมิตร ก็สามารถบุกเข้าตีเมืองหลวงใหญ่ของราชวงศ์ปาโยได้สำเร็จ ทำให้สามารถยึดครองมณฑลสุดท้ายทางตอนกลางไว้ได้อย่างราบคาบ ปาโยลีถูกจับตัวมา เขาได้รับบาดเจ็บในการสู้รบอย่างอาจหาญ ทำให้ซีเสียนจงเกิดความเลื่อมใสในฐานะนักรบด้วยกัน จึงช่วยพูดยกโทษตายให้ ทว่าเหล่าผู้นำชนเผ่าทั้งหมดมีความเจ็บแค้น จึงลอบทำการตอนปาโยลีเป็นขันที แล้วโยนเขาเข้าไปในคุกมืดใต้ดินตลอดชีวิต สร้างความอับอายและเจ็บแค้นให้แก่ปาโยลียิ่งกว่าความตาย

นับจากสงครามห้ามณฑลสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ซีเสียนจงจึงได้รวบรวมแผ่นดินทั้งหมดเป็นปึกแผ่น ก่อนจะตั้งตนขึ้นเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ซีเสียน และด้วยการปกครองแผ่นดินด้วยความเที่ยงธรรม จึงทำให้ซีเสียนจงได้รับความรักเทิดทูนจากปวงชนทั่วแผ่นดิน ส่งผลให้บ้านเมืองมีความสุขสงบมาตลอดรัชสมัยของเขา กระทั่งสิ้นอายุขัย ซีเสียนเหยินองค์รัชทายาท จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์สืบต่อ เดิมทีซีเสียนเหยินผู้อยู่ภายใต้การอบรมดูแลของราชครูไท่เซิน ก็เป็นผู้ที่มีความสงบเสงี่ยมนอบน้อม และฉลาดปราดเปรื่องในวิชาการปกครองอย่างดีเยี่ยม ทำให้ต้นรัชสมัยของซีเสียนเหยิน แผ่นดินแห่งชาคาเร็นก็ยังคงสุขสงบ ประชาราษฎร์อยู่เย็นเป็นสุขโดยถ้วนหน้า ไม่ต่างจากยุคสมัยที่ผ่านมา

ทว่าเหมือนชะตาฟ้าลิขิตมิอาจขัดขืน ราชวงศ์ซีเสียนจึงถึงคราต้องประสบเคราะห์กรรม เมื่อปาโยลีรัชทายาทของราชวงศ์ปาโยก่อนหน้า สามารถหลุดออกมาจากคุกใต้ดิน ด้วยความช่วยเหลือของปาโยซินบุตรชายที่ได้รับการพาหนีไป ก่อนที่เมืองหลวงของราชวงศ์ปาโยจะถูกทำลายยับเยิน หลังยี่สิบปีผ่านไป ปาโยเซินเติบโตเป็นหนุ่มสง่างาม เขากลับมาพร้อมกับเหล่าผู้ภักดีต่อราชวงศ์ปาโยเดิม เพื่อดำเนินแผนการอันลึกล้ำ ในการยึดครองแผ่นดินคืน ปาโยซินได้ลอบเข้าคุกลับใต้ดิน ปล่อยปาโยลีผู้เป็นบิดาให้เป็นอิสระ ปาโยลีจึงได้ลอบปลอมตัวเป็นขันทีเฒ่าเข้าไปอยู่ในวัง และหาทางเข้าใกล้ชิดซีเสียนเหยินจนเป็นผลสำเร็จ เขาได้ดำเนินแผนร่วมกับปาโยซินและพวก ในการสร้างเรื่องใส่ร้ายบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนทั้งสิบ จนทำให้ซีเสียนเหยินเริ่มไม่ไว้วางใจ ในที่สุดเพื่อรักษาความมั่นคงของราชวงศ์ไว้ ซีเสียนเหยินก็ยอมให้ปาโยลีดำเนินแผนกำจัดผู้นำดั้งเดิมของบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนให้หมดสิ้น เพื่อผลักดันคนของตนขึ้นเป็นผู้นำแทน

แต่ปาโยลีได้ซ้อนแผนของตนอีกชั้นหนึ่ง หลังจากกำจัดบรรดาชนเผ่าเร่ร่อนทั้งหมดแล้ว เขาจึงป้ายสีว่า เป็นบัญชาลับของซีเสียนเหยินทั้งสิ้น เพื่อทำให้บรรดาชนชาวชนเผ่าเร่ร่อน มีความเคียดแค้นชิงชังต่อราชวงศ์ซีเสียน โดยจุดประสงค์ที่แท้จริงนั้น ปาโยลีต้องการใช้แผนของซีเสียนจง ผู้เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ซีเสียนมาย้อนคืนต่อผู้เป็นบุตร กองกำลังของบรรดาชนเผ่าทั้งหมด จึงทยอยเข้าร่วมกับพวกของปาโยเซิน เพื่อเตรียมล้มล้างราชวงศ์ซีเสียนในคราเดียว

ทว่าในบรรดาผู้นำสิบชนเผ่านั้น เจาทังผู้นำเผ่าโทคารี เป็นสหายสนิทกับโซวมา เจ้าสำนักไร้ลักษณ์ โซวมาจึงนำคนไปช่วยเมื่อทราบข่าว แต่หาทันไม่ เจาทังและคนในครอบครัวส่วนใหญ่ล้วนถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหด โซวมาจึงช่วยมาได้แค่ตัวของเจามิงผู้เป็นบุตรสาว กับคนในชนเผ่าโทคารีที่เหลือ โดยโซวมาได้พาคนทั้งหมดมาอยู่ที่หมู่บ้านหลังหุบเขาที่ตั้งสำนักไร้ลักษณ์ของตน และรับเจามิงไว้เป็นศิษย์ ถ่ายทอดสุดยอดวิชาทั้งหลายให้ เจามิงเป็นคนขยันและฉลาดหลักแหลม นางจึงถือเป็นอัจฉริยะด้านการฝึกปรือวิชายุทธ โซวมารักและเอ็นดูเจามิงดั่งบุตรสาว ในขณะที่เจามิงยังเก็บความแค้นของบิดาไว้ในใจตลอดมา จนท้ายที่สุดนางก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับปาโยเซินเพื่อกำจัดซีเสียนเหยิน จนยอมทรยศสำนักอาจารย์ผู้มีคุณ

ขณะที่ซีเหมินบุตรชายของซีหยวน ผู้ได้รับการขนานนามเป็น ยอดคนผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในวิชาพยากรณ์ และได้รับมอบหมายให้เป็นผู้วางแผนสร้างสุสานกษัตริย์ราชวงศ์ซีเสียน ก่อนตายซีหยวนได้เขียนบันทึกคำทำนายไว้ให้ ซีเหมินผู้บุตรจึงรับช่วงภาระของบิดาต่อ เพื่อธำรงราชวงศ์ซีเสียนสืบไป แต่ซีเหมินจะทำได้สำเร็จหรือไม่ แผนร้ายของปาโยลีกับปาโยซินสองพ่อลูกจะบรรลุความประสงค์มากน้อยเพียงใด และสุดท้ายเจามิงจะเลือกชำระแค้นแทนบิดาหรือกตัญญูต่ออาจารย์ผู้มีคุณ นี่คือจุดเริ่มต้นของตำนานแห่งชาคาเร็น มหายุทธสะท้านภพบทใหม่นี้

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone06/blg01/main.php

แวนทีเซีย 1 ตำนานราชันย์

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในชนเผ่านักรบ เนโรแห่งนาบีย์ จึงยึดมั่นในหลักการแห่งความสัตย์ซื่อ และถือคุณธรรมน้ำมิตรยิ่งชีพ เพื่อปกป้ององค์ชายเดรนโทรน ทายาทพลังเพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์เซ็นโทรแห่งระบบดาวเซ็นทรานด์ เนโรและเหล่าสหายร่วมรบจึงพร้อมกันสละชีวิต เพื่อพาเดรนโทรนความหวังสุดท้ายในการสืบสานอุดมการณ์ของบรรพชน หลบหนีจากเงื้อมมือของฝ่ายศัตรูที่มุ่งร้ายให้จงได้ แต่ใครจะรู้ว่า ในที่สุดชะตากรรมก็ได้นำพาพวกเขา ให้ก้าวเข้าสู่วิถีพลังแห่งวงโคจรของดาวราชันย์ จนมีอันต้องกระเจิงกระจายกันไปคนละทิศละทาง ข้ามพ้นห้วงแห่งเวลาและอวกาศอันเวิ้งว้าง ส่งผลให้เนโรต้องเดินทางไปตามหนทางแห่งชะตาชีวิตที่รอเขาอยู่ พร้อมกับตำนานแห่งความเป็นมาอันยิ่งใหญ่สูงส่ง เกินกว่าที่เขาจะกล้าจินตนาการไปถึง

แต่ทว่าการมาถึงดินแดนแห่งแวนทีเซีย กลับมิได้ทำให้เนโรรู้สึกแปลกแยกแตกต่างแต่อย่างไร ในทางตรงกันข้าม มันกลับคล้ายคลึงกับมิติแห่งน้ำบาบิรัน ดินแดนบ้านเกิดของเขาอย่างน่าตกใจ เนโรไม่รู้ว่า ชะตาชีวิตกำลังเล่นตลกอะไรกับเขา ในสามัญสำนึกที่ชัดเจน ยืนยันเสริมเติมด้วยพิกัดนำร่องจากยานรบขับเคลื่อนบุคคลที่นำพาเขามา เนโรแน่ใจอย่างยิ่งว่า เขาได้ข้ามพ้นห้วงอวกาศมาอย่างยาวไกล ทิ้งห่างดินแดนแห่งมาตุภูมิมาจนยากจะระบุชี้ชัดพิกัดตำแหน่งที่แน่นอนลงไปได้ ทว่าเขากลับพบว่า ตนเองคล้ายได้หวนคืนกลับมายังดินแดนบ้านเกิดของตนาอีกครั้ง ทั้งสภาวะแวดล้อมที่สอดคล้องกลมกลืน และบรรยากาศที่ยากจะปฏิเสธได้ว่า ทั้งสองดินแดนนั้นมีส่วนคล้ายคลึงกันอย่างน่าอัศจรรย์ใจเป็นที่สุด แต่จิตสำนึกของเนโรก็ยืนยันว่า มันไม่ใช่บาบิรันบ้านเกิดของเขาอย่างแน่นอน

และไม่เพียงเท่านั้น สิ่งที่รอคอยเนโรอยู่ ก็ยังได้ชักนำเขาให้ต้องพลัดหลงเข้าสู่วังวนของมหาตำนานที่สืบสานกันมาแต่บรรพกาลของแวนทีเซีย เป็นความพัวพันที่เกี่ยวโยงถึงประวัติความเป็นมาของเหล่าบรรพชนชาวเผ่าสายเลือดนักรบแห่งนาบีย์ พร้อมเค้าโครงแห่งปริศนาดำมืด ซึ่งเกี่ยวโยงกับการสาบสูญของพวกเขา ที่มีอันต้องลบเลือนหายไปจากประวัติศาสตร์ของอาณาจักรบาบิรันอย่างฉับพลันทันใดไร้ร่องรอย มาบัดนี้คำตอบของปริศนาต่างๆ คล้ายกำลังจะได้รับการเผยตัวออกผ่านการผจญภัยของเนโร ท่ามกลางมิติแห่งน้ำแวนทีเซีย ดินแดนแห่งใหม่ที่เขาถูกวงจรแห่งชะตากรรมได้ส่งผ่านเขาให้ย่างก้าวมาถึง พร้อมบทบาทใหม่ที่เขาไม่อาจไม่ยอมรับ แม้ว่ามันจะสร้างความอึดอัดและลำบากใจต่อวิสัยนักรบพเนจรอย่างเขามากเพียงใดก็ตาม ทั้งดูเหมือนว่าเขาจะไม่อาจสลัดความโยงใยและบทบาทใหม่ๆ เหล่านี้ออกไปให้พ้นตัวได้

ไม่เพียงแค่นั้น ยังดูเหมือนว่า ยิ่งนานวันเขาจะยิ่งต้องถูกสถานการณ์รอบด้าน ดูดกลืนให้ต้องถลำลึกเข้าไปมากขึ้นทุกขณะ เมื่อเขาต้องกลายไปเป็นหมากสำคัญในแผนการใหญ่ ที่ถูกวางไว้อย่างแยบยลและเร้นลับ เพื่อเปิดเผยขุมอำนาจที่ซ่อนเร้นอยู่ในมุมอันมืดมิดของประวัติกาลแห่งแวนทีเซีย และเป็นต้นเหตุสำคัญแห่งเภทภัยและความวุ่นวายทั้งหลาย ตลอดห้วงเวลาแห่งอดีตกาลที่ผ่านมาของแวนทีเซีย ซึ่งคล้ายจะยากปฏิเสธถึงความพัวพันที่แนบแน่นกับปริศนาการสาบสูญของชาวนาบีย์ อดีตชนเผ่านักรบที่สูงส่งด้วยพลังอำนาจ จนเป็นสาเหตุทำให้มหาอาณาจักรบาบินรันที่เคยรุ่งเรืองด้วยแสนยานุภาพต้องมีอันล่มสลายลงอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ชนรุ่นหลังของเผ่านาบีย์ที่หลงเหลืออยู่อย่างเนโร กลายเป็นเพียงนักรบพเนจรที่ต้องระหกระเหินเดินทางไปอย่างไร้จุดหมาย ดำรงชีวิตเหมือนนักรบรับจ้างที่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดไปวันๆ ไม่มีแม้แต่ความหวังและแรงบันดาลใจใดๆ สิ่งเดียวที่ทำให้เนโรสามารถดำรงชีวิตด้วยความรู้สึกที่มีค่าตลอดมา ก็คือการได้มีโอกาสเข้าไปมีส่วนในการต่อสู้ร่วมกับเหล่าสหายของเขาที่เซ็นทรานด์ ซึ่งไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ความมุ่งมั่นที่จะหาทางหวนคืนกลับไปยังระบบดาวมาตุภูมิของตนนั้น เป็นพลังใจอันยิ่งที่ทำให้เขามุ่งมั่นจะมีชีวิตรอดภายในแวนทีเซีย โดยที่เขาไม่เคยคาดคิดว่า มันจะกลายเป็นพลังอำนาจสำคัญที่ผลักดันเขาให้กลายเป็นส่วนสำคัญของตำนานยุคใหม่ของแวนทีเซียอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

ทั้งหลายทั้งปวงที่บรรยายมานี้ ล้วนเป็นเรื่องราวของเนโร นักรบพเนจรแห่งชนเผ่านาบีย์จากบาบิรัน กับชีวิตใหม่ของเขาในดินแดนมหัศจรรย์ของแวนทีเซีย ทั้งความรัก ความผูกพัน และการดิ้นรนต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด รวมไปถึงอุดมการณ์อันหนักแน่นและมั่นคง ที่จะหาทางปลดแอกผู้ทุกข์ยากทั้งหลาย เพื่อปลดปล่อยพวกเขาให้หวนคืนสู่อิสระภาพ ตำนานการต่อสู้บทใหม่ของเนโรในนวนิยายแฟนตาซีชุดแวนทีเซียนี้ จึงอาจถือได้ว่า เป็นภาคเสริมของวรรณกรรมเรื่องยาวชุด ตำนานอนันตกาล (Infinite Tale) ซึ่งเนโรและเหล่าสหายได้มีบทบาทโลดแล่นอยู่ และร่วมเป็นส่วนหนึ่งของมหาตำนานอันยิ่งใหญ่ชุดนั้น ทั้งนี้ก็เพื่อให้เรื่องราวทั้งหมดเกาะเกี่ยวยึดโยงต่อเนื่องกลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกันตลอดทั้งชุดวรรณกรรม ผู้เขียนจึงมีความเห็นว่า ควรที่จะนำเรื่องราวของเนโรในแวนทีเซีย มารวบรวมเอาไว้ด้วยกัน เพื่อที่จะช่วยให้ท่านผู้อ่านสามารถติดตามเรื่องราวได้อย่างต่อเนื่อง ไม่ขาดตกเนื้อหาตอนใดตอนหนึ่ง จนทำให้เสียอรรถรสของการติดตามเรื่องราวทั้งหมดในวรรรณกรรมชุดนี้ ซึ่งผู้เขียนหวังไว้ว่า จะช่วยตอบโจทย์และสนองความต้องการของท่านผู้อ่านหลายๆ ท่านได้อย่างลงตัว

สำหรับตอนแรกของภาคนี้คือ ตำนานราชันย์ (Legend of the King) นั้น ถือได้ว่าเป็นตอนแรกของนวนิยายชุดแวนทีเซีย ซึ่งประเดิมเริ่มต้นนับแต่การเดินทางมาถึงของเนโร ด้วยวงจรพลังของดาวราชันย์ จนทำให้เขาสามารถเข้ามาถึงมิติแห่งน้ำแวนทีเซีย พร้อมความบังเอิญในการเข้าไปมีส่วนกระตุ้นให้ตำนานอันเร้นลับแต่บรรพกาลเกิดฟื้นคืนชีพขึ้น จนกลายเป็นความหวังของปวงชนที่ถูกกดขี่ข่มเหงอยู่ภายใต้อำนาจมืดของจอมเวทย์วายเดน กระทั่งทำให้เกิดการลุกฮือครั้งใหญ่ เชื่อมประสานกับแผนการเคลื่อนไหวอันแยบยลและแหลมคมของชาวเทลรอนด์ ซึ่งซ่องสุมรอคอยอยู่ และแล้วตำนานแห่งการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่แห่งประวัติศาสตร์แวนทีเซียจึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ขอเชิญทุกท่านมาร่วมติดตามเรื่องราวของพวกเขาไปพร้อมกันกับผู้เขียน เพื่อร่วมเอาใจช่วยให้เนโรและเหล่าสหายใหม่ของพวกเขา ในการปลดปล่อยมหาชนจากการครอบงำของอำนาจที่ชั่วร้าย

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone05/blg04/chp00.php

โพธิมณฑล

โพธิมณฑล เป็นเรื่องราวการเสวนาธรรมแนว hardcore แบบเข้มข้นจริงจัง ไม่มีการยินยอมอ่อนข้อให้ จนกว่าจะสามารถสรุปข้อเท็จจริงออกมาได้อย่างโจ่งแจ้งกระจ่างชัดเป็นรูปธรรม โดยการดำเนินเรื่องแนวนวนิยาย ผ่านลีลาการปะทะคารมของเกลอเฒ่าทั้งสาม ลุงอนันต์ ลุงวิฑูร และลุงสิทธิ์ ผู้มีหน้าที่คิดค้นหาประเด็นคำถามมาโต้เถียงกับสหายเก่าแก่ทั้งสอง ซึ่งได้ร่วมกันก่อตั้งสถาบันโพธิยามาด้วยกัน ด้วยความที่เป็นคนไม่ยอมรับอะไรโดยง่ายๆ ทั้งไม่ยอมก้มหัวให้แก่ผู้ใดของลุงสิทธิ์จึงทำให้เนื้อหาสาระของนวนิยายอิงธรรมปรัชญาชุดนี้ เต็มไปด้วยอรรถรสที่เข้มข้น บรรจุด้วยเนื้อหาสาระและแก่นธรรมอย่างตรงไปตรงมา ปราศจากความอ้อมค้อม ทั้งยังแฝงอารมณ์ขันของผู้เฒ่าทั้งสาม ทำให้ผู้เขียนเชื่อว่า น่าจะให้ความรู้ความบันเทิงต่อท่านผู้อ่านได้ไม่น้อยทีเดียว

เรื่องราวทั้งหมดได้อาศัยสภาพแวดล้อมเสมือนของรีสอร์ทใหญ่ หนึ่งในธุรกิจในเครือของสถาบันโพธิยา ที่ตั้งอยู่กลางป่าเขา รายล้อมด้วยทัศนียภาพที่งดงาม มีความกลมกลืนสอดคล้องไปกับสภาวะของธรรมชาติอันบริสุทธิ์อย่างลงตัว นอกจากจะมีธุรกิจรีสอร์ทใหญ่ที่เปิดให้คนเข้ามาเช่าพัก เพื่อผ่อนคลายจิตอารมณ์ ปลีกตัวหลีกเร้นจากความแออัดวุ่นวายภายในตัวเมืองใหญ่ทั้งหลาย สถาบันโพธิยายังครอบคลุมธุรกิจอื่นๆ อีกหลายด้าน อาทิเช่น เป็นสถานที่พักระยะยาวสำหรับผู้ที่เกษียณอายุจากภาระหน้าที่การงานทั้งหลาย หรือที่รู้จักกันในนามของ Long stay ทำให้สถาบันโพธิยาจำต้องมีสถานพยาบาลเป็นของตนเอง เพื่อให้ความดูแลเอาใจใส่ต่อสุขภาพของเหล่าผู้อาวุโสทั้งหลายที่มาใช้บริการอย่างใกล้ชิด และเป็นกันเอง นอกจากนั้นยังมีสปา หรือการให้บริการด้านธรรมชาติบำบัด มีสโมสรส่วนบุคคล ที่ครบถ้วนทั้งสระว่ายน้ำ ห้องล้อบบี้ ห้องสมุด ห้องออกกำลังกายหรือโรงยิม รวมไปถึงหอประชุม สถานบันเทิง และห้างสรรพสินค้า

ด้วยความที่เป็นสถาบันใหญ่ จึงทำให้โพธิยามีเครือข่ายธุรกิจในกลุ่ม แยกย่อยออกไปอีกหลายแขนง รวมถึงบริการสาธารณะที่เน้นให้ความรู้ความเข้าใจแนวธรรมญาณ ที่เน้นการปลูกฝังแนวความคิดแบบสัจจะเสรีนิยม ทำให้ภายในที่ตั้งของสถาบันโพธิยา มีสถานที่สำคัญอีกแห่งที่รู้จักกันในนามของ สัจจาลัย หรือสถานที่พำนักอยู่ของสัจจะ ซึ่งเป็นกลุ่มอาคารที่ได้รับการออกแบบทั้งในเชิงศิลป์และสถาปัตยกรรมที่สวยงามตระการตา แลดูแตกต่างไปจากที่อื่นๆ ตั้งอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่ร่มรื่นสงบเย็น มีทะเลสาบและทางน้ำใหญ่น้อยที่เรียงรายอยู่ภายในพื้นที่กว้างท่ามกลางธรรมชาติของป่าเขาที่สุดแสนจะบริสุทธิ์ จนอาจกล่าวได้ว่าสัจจาลัยแห่งนี้ เป็นเหมือนศูนย์กลางของสถาบัน ที่เปิดให้คนทั่วไปสามารถเข้าไปเยี่ยมชมศิลปะความงามของตัวอาคาร และปฏิมากรรมชิ้นเยี่ยมจำนวนมากที่ประดิษฐานไว้ภายในสถานบำเพ็ญธรรมแห่งนี้

แนวทางเผยแผ่ธรรมของสัจจาลัย จะเน้นไปที่การถ่ายทอดสัจจะธรรมความจริง ที่เรียกกันภายในสถาบันว่า ธรรมญาณ โดยธรรมคือความจริง และญาณคือความรู้ รวมความแล้วคำว่าธรรมญาณก็มิได้มีอะไรพิเศษแตกต่างไปจากสัจจะธรรมอื่นๆ แต่เป็นการเน้นจี้ตรงไปที่ความพยายามในการทำความเข้าใจต่อทุกความจริงที่ประจักษ์แจ้งต่อหน้า หลายคนจึงมองดูว่า สัจจาลัยเน้นเผยแผ่ธรรมคล้ายแนวของสำนักฉับพลัน แบบพุทธศาสนานิกายเซ็น โดยไม่ให้ความสำคัญหรือทุ่มความสนใจลงไปในเรื่องของกฏเกณฑ์หรือข้อบังคับจิปาถะทั้งหลาย ไม่แม้แต่จะหาข้ออ้างอิงจากคัมภีร์ใดๆ แต่เป็นการมุ่งเน้นไปยังความจริงที่ปรากฏต่อหน้าของผู้เรียนแต่ละท่าน ในตัวอาคารสัจจาลัยเองจึงไม่ใช่สถานที่บำเพ็ญพิธีกรรมใดๆ ภายในเน้นเพียงความสงบสันติร่มรื่น เพื่อช่วยให้วิญญาณของผู้ที่เข้ามาเยี่ยมชมได้รับการผ่อนคลายและสงบลงจากความว้าวุ่นที่ภายนอก

เพราะหลักธรรมปรัชญาของสัจจาลัยนั้น จะเน้นไปที่ความรู้ความเข้าใจ ไม่ใช่ความคิดคำนึง และความรู้เหล่านี้จะปรากฏขึ้นได้ก้อต่อเมื่อวิญญาณได้สงบระงับจากความคิดปรุงแต่งทั้งหลาย ภายในสัจจาลัยจึงมีเพียงศิลปะที่สวยงาม เสียงดนตรีบรรเลงในท่วงทำนองเยือกเย็น แว่ววังเวงแผ่วเบา เคลียคลอไปกับสรรพสำเนียงแห่งธรรมชาติที่อยู่รอบอาณาบริเวณ สัจจาลัยจึงมิใช่สำนักปฏิบัติธรรม หากแต่เป็นเพียงสถานที่สำหรับการพักผ่อนของวิญญาณ เน้นบรรยากาศที่เอื้อต่อการตื่นขึ้นแห่งปัญญาญาณทั้งหลาย เป็นปัญญาความรู้ที่จะทำให้ผู้เรียนสามารถก้าวพ้นไปจากมายาภาพที่หลอนหลอกอยู่ในชีวิต และได้ตระหนักรู้ในธรรมชาติแห่งจิตเดิมของตนอย่างชัดเจน

สำหรับนามที่ใช้เรียกชื่อสถาบันโพธิยาแห่งนี้ จึงเป็นที่แน่นอนว่า จะขาดต้นโพธิไปไม่ได้ ในอาณาบริเวณใกล้ที่ตั้งของอาคารสัจจาลัยนี้ จึงมีต้นโพธิใหญ่ที่งามสง่าแผ่ร่มเงาปกคลุมอยู่เป็นพื้นที่กว้าง สร้างความร่มเย็นแก่ผู้ที่มีโอกาสเข้าไปเยี่ยมชม พร้อมทั้งเป็นที่อาศัยของสรรพสัตว์ใหญ่น้อยนานาชนิด โดยเฉพาะพวกนกและกระรอก รอบพื้นที่ของสถาบัน ก็ได้รับการจัดแต่งอย่างดี ด้วยหลักวิชาของภูมิพยากรณ์ชั้นสูง ประดับประดาด้วยไม้ดอกไม้ประดับ และพืชพรรณนานาชนิด มีธารน้ำตก ทางน้ำและแอ่งเก็บน้ำขนาดใหญ่คล้ายทะเลสาบ ทำหน้าที่ให้ความชุ่มชื้นต่อทุกความอุดมสมบูรณ์ในพื้นที่ของสถาบัน โดยภาพรวมทั้งหมดที่บรรยายมานี้ จึงทำให้เรื่องราวที่ผู้เขียนได้นำมาร้อยเรียงเข้าด้วยกันเป็นเรื่องราวของนวนิยายชุดนี้ มีความเหมาะสมที่จะใช้ชื่อว่า โพธิมณฑล

นับจากที่ตั้งของสถาบันซึ่งเป็นทั้งจุดกำเนิดของเรื่องราว และการดำเนินเรื่องทั้งหมด บวกรวมกับแนวเนื้อเรื่องที่อิงหลักธรรมปรัชญาแห่งการรู้แจ้ง ซึ่งมีศรีมหาโพธิแห่งพระพุทธะ เป็นสัญญลักษณ์ ผู้เขียนจึงมองไม่เห็นว่าจะมีชื่อใดเหมาะสมไปกว่านี้ และแม้ว่าสถาบันโพธิยาและสัจจาลัย จะเป็นเพียงสถานที่ในจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น แต่ผู้เขียนก็เชื่อว่า มันจะเป็นเสมือนพื้นที่จริงสำหรับทุกดวงวิญญาณที่จะได้อาศัยเข้ามาพักผ่อน หลีกเร้นจากความวุ่นวายในชีวิตที่ทุกคนต้องประสบอยู่ แม้จะเป็นเพียงชั่วขณะที่ท่านผู้อ่านได้ดื่มด่ำกับอรรถรสในเนื้อหาของหนังสือนวนิยายอิงหลักธรรมเล่มนี้ ก็ยังดี และหวังว่า ธรรมญาณทั้งหลายที่จะปรากฏขึ้นในหนังสือเล่มนี้ จะสามารถเป็นประโยชน์ต่อจิตวิญญาณของทุกๆ ท่าน เพื่อชี้แนวหนทางแห่งการหลุดพ้นจากความทุกข์แห่งโลกียะนี้ไปได้โดยเร็วพลัน

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone01/blg07/main.php

Zerloss chain 1 : สงครามอัฐราศี

หลังจากที่มนุษย์กลุ่มหนึ่งจากดาวเคราะห์โลก ได้ดั้นด้นเดินทางมาบุกเบิกอาณานิคมแห่งใหม่ที่ระบบสุริยะโทรัลแห่งนี้ พวกเขาลงหลักปักฐานที่ดาวเมย์ทรานเป็นแห่งแรก เพราะเป็นดาวที่มีระบบนิเวศน์และสภาพแวดล้อมใกล้เคียงโลกมนุษย์ที่ทุกคนจากมามากที่สุด หลังจากหนึ่งร้อยปีผ่านไป ด้วยเทคโนโลยีระดับดาวเคราะห์ มนุษย์กลุ่มนั้นก็สามารถปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อมทั้งหมดของดาวเมย์ทรานให้เหมาะสมต่อการอยู่อาศัยของพวกตนอย่างสมบูรณ์

ชาวเมย์ทรานได้แผ่ขยายเผ่าพันธ์ของตนออกไปอย่างรวดเร็ว เพียงช่วงห้าร้อยปีแรก พวกเขาก็สามารถปรับเปลี่ยนดาวเคราะห์ในระบบสุริยะแห่งนั้นอีกหลายดวง จนมีสภาพที่เหมาะสมต่อการอยู่อาศัย รวมทั้งบรรดาดวงจันทร์อีกนับร้อย ที่เป็นบริวารของดาวแก๊สยักษ์จำนวนสี่ดวงในระบบโทรัลนั้นด้วย หลังเวลาหนึ่งพันปี กลุ่มผู้บุกเบิกก็สามารถยึดครองระบบสุริยะทั้งหมดไว้ในครอบครอง มีการทำสงครามแย่งชิงทรัพยากรและดวงดาวกันอยู่หลายครั้ง ระหว่างกลุ่มดาวที่ถูกกดขี่และยากจนกับชนชั้นปกครองที่มั่งคั่ง เมื่อแรงกดดันถึงจุดหนึ่ง พวกนั้นก็รวมตัวกันขึ้นเป็นกองกำลังจากกลุ่มย่อยเป็นกลุ่มใหญ่ และเข้าทำสงครามกับกองทัพของรัฐบาลแห่งดาวศูนย์กลางเมย์ทราน สงครามที่รุนแรงและหฤโหดครั้งสุดท้าย เพิ่งสิ้นสุดไปได้ไม่ถึงห้าสิบปีที่ผ่านมา โดยรู้จักกันในนามยุทธการดาวแซนโทร ซึ่งเป็นดาวแก๊สขนาดยักษ์ที่ใหญ่ที่สุดของระบบสุริยะโทรัล

สงครามยุติลงด้วยความบอบช้ำทั้งสองฝ่าย ไม่มีผู้แพ้และผู้ชนะ สุดท้ายจึงต้องจบลงด้วยการลงปฏิญญาร่วมกันโดยตั้งเป็นสภาปกครองกลางที่มีสมาชิกจากทุกฝ่ายเข้ามาร่วมบริหาร และมีการออกบทบัญญัติกฏหมายและระเบียบวิธี ในการบริหารจัดการทรัพยากรร่วมกัน ด้วยความเป็นธรรมและทั่วถึง หลังจากนั้นมาชาวโทรัลก็เข้าสู่ยุคแห่งสันติภาพมาโดยตลอด กระทั่งมีการก้าวกระโดดทางเทคโนโลยีการขนส่งที่ล้ำสมัยถูกคิดค้นขึ้น มันทำให้ระบบขนส่งมวลสารแบบเดิมกลายเป็นวิทยาการที่ล้าหลังและตกยุคไปทันที ด้วยระดับของความรวดเร็วในการส่งผ่านมวลสารปริมาณมากในระยะทางอันไกลโพ้น ซึ่งได้ช่วยจุดประกายความหวังของชาวโทรัลทุกคนที่คิดถึงบ้านที่ตนจากมา มันทำให้พวกเขาเริ่มมองเห็นหนทางที่จะไปมาหาสู่กับญาติมิตรของตนที่ดาวโลกได้สะดวกขึ้น รัฐบาลกลางจึงให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ต่อกลุ่มเครือข่ายแมสเทล ที่เป็นบรรษัทใหญ่ผู้ให้บริการขนส่งมวลชนระบบใหม่นี้ โดยตั้งเป้าไว้ว่า หากประสบความสำเร็จ ก็จะทำให้การเดินทางกลับไปยังดาวโลกมีความรวดเร็วมากขึ้น ไม่ต้องเสียเวลากระโจนข้ามอวกาศชั้นสูงเป็นระยะๆ เหมือนที่ผ่านมา และยังสามารถลดเวลาลงจากแรมเดือนเป็นเพียงไม่กี่นาที

ทว่าในท่ามกลางความยินดีของผู้คนกับข่าวดีดังกล่าว พลันปรากฏนักฟิสิกส์มิติอวกาศท่านหนึ่งนาม ศาสตราจารย์ฌอน เซอร์ลอส ได้ออกมาคัดค้านด้วยทฤษฎีเซอร์ลอสเชนของเขา ซึ่งมีผลการคำนวณยืนยันว่า มิติอวกาศชั้นสูงที่ยอมให้มนุษย์ใช้ได้นั้นมีจำนวนจำกัด และหากข้ามพ้นเขตอวกาศวิกฤตตามทฤษฎีไปแล้ว ก็เสี่ยงที่จะเข้าไปแทรกแซงกับมิติภาวะของชีวพลังงานระดับสูงอื่นๆ ซึ่งรู้จักกันมานานในตำนานแห่งปีศาจและทวยเทพ ศ.ฌอน จึงเตือนให้รัฐบาลทำการทบทวนการอนุมัติให้กลุ่มแมสเทลดำเนินการต่อ เพราะจากการประเมินของนักฟิสิกส์หลายกลุ่มเชื่อว่า มิติภาวะที่กลุ่มแมสเทลจะใช้ในการเดินทางข้ามไปนั้น ได้เลยแถบมิติวิกฤตตามทฤษฎีไปแล้ว จึงทำให้เกิดการแตกแยกออกเป็นสองฝ่าย โดยฝ่ายที่เข้าข้างกลุ่มแมสเทล ก็เชื่อว่าเรื่องของปีศาจและทวยเทพนั้นล้วนเป็นเพียงตำนานไร้สาระ ไม่มีจริง การข้ามไปสู่มิติภาวะชั้นสูงนั้นแม้จะมีความเสี่ยงในเรื่องของเสถียรภาพของพลังงานอยู่บ้าง แต่ยังอยู่ในวิสัยที่ควบคุมได้ โดยกลุ่มนี้ได้เสนอให้มีการทดลองใช้เป็นเวลาหนึ่งปี ในการขนส่งสิ่งของที่ไม่ใช่ผู้คน เพื่อทำการปรับเปลี่ยนค่าตัวแปรของคลื่นพลังงานให้เหมาะสม สุดท้ายรัฐบาลกลางก็ยอมตาม โดยการอนุมัติของสภาผู้ปกครองร่วม

ผลการทดสอบปรากฏว่า ไม่มีผลกระทบร้ายแรงใดๆ ดังที่ทฤษฎีของศ.ฌอนทำนายไว้ ในที่สุดจึงมีการเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ จากนั้นมาศ.ฌอนจึงเริ่มเก็บตัวเงียบ เพื่อเตรียมแผนตอบรับ เขาลาออกจากสถาบันการศึกษาที่สอนอยู่ และกลับไปอยู่ที่บ้านในดวงจันทร์บริวารของดาวเมย์ทราน เพื่อเริ่มต้นการศึกษาอย่างจริงจังในการเชื่อมโยงสื่อสารกับชีวพลังงานที่อยู่ในมิติที่ลึกเข้าไป จนสามารถรับถ่ายทอดวิทยาการในการปลูกถ่ายพันธุกรรมพิเศษเข้าสู่สายพันธ์ของมนุษย์ เพื่อเตรียมสร้างกองกำลังไว้รับมือกับวิกฤตการณ์ที่กำลังจะตามมา โดยศ.ฌอนได้ลอบทดลองกับคนจรจัดจำนวนหนึ่ง ที่ยอมแลกกับอาหาร การทดลองในช่วงต้นนั้นไม่ประสบผลสำเร็จ และได้ทำให้ผู้ทดลองเสียชีวิตและพิกลพิการไปเป็นจำนวนมาก กลุ่มแมสเทลจึงใช้โอกาสนี้จัดการกับศ.ฌอน ในคืนก่อนที่เขาจะถูกบุกจับกุมตัวนั้น เขาได้ค้นพบสูตรสำเร็จใหม่ จึงตัดสินใจทำการปลูกถ่ายให้บุตรชายหญิงทั้งสองของตน และส่งให้ไปอยู่ในความดูแลของเพื่อนสนิทที่เป็นคนของรัฐบาล ส่วนตัวเขาเองถูกจับตัวในฐานะอาชญากรร้ายแรง และถูกตัดสินให้เนรเทศไปอยู่ที่ดาวร้างเนฟคอนส์

การใช้งานระบบขนส่งแบบใหม่ที่รวดเร็วทันใจ ผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นเป็นเวลาร่วมสิบปี ทำให้ผู้คนล้วนลืมเลือนคำทำนายในทฤษฎีเซอร์ลอสเชนไปจนหมดสิ้น พอๆ กับข่าวคราวของศ.ฌอน ที่ถูกเนรเทศไปยังเขตกักกันอาชญากรสำคัญที่เนฟคอนส์ ก็คล้ายจะเงียบหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครสามารถยืนยันได้ว่า ศ.ฌอนยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ขณะที่ชาวโทรัลก็พากันใช้ชีวิตประจำวันไปตามปกติ โดยที่ไม่มีใครคาดคิดว่า มหาวิบัติภัยอันยิ่งใหญ่กำลังจะมาถึง เมื่อห่วงโซ่ทั้งหมดใกล้จะเคลื่อนเข้ามาเชื่อมโยงถึงกัน อีกทั้งโครงการที่จะทำการนำระบบขนส่งนี้เดินทางกลับไปติดตั้งที่ระบบสุริยะของดาวโลกในรูปแบบของสตาร์เกท ก็ใกล้จะเป็นจริงมากขึ้นทุกขณะ อะไรจะเกิดขึ้นนับตั้งแต่นี้ไป หรือมันจะเป็นจุดเริ่มต้นแห่งมหาวิบัตภัยล้างจักรวาลครั้งใหญ่ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone07/blg02/main.php

อโลคิน 1 : อสุรพิฆาต

ค่ำคืนนี้แสงดาวค่อนข้างลางเลือน เพราะเมฆฝนที่ปกคลุมอยู่ทั่วแผ่นฟ้า ข้าหันมองดูแถบแสงที่พาดผ่านขอบฟ้าในทุกด้าน แทนการกะประมาณเวลาอย่างคร่าวๆ เพื่อจะดูว่า ใกล้ถึงเวลานัดหมายมากน้อยเพียงใดแล้ว แสงสีที่เห็นออกเขียวเรืองทางขอบฟ้าด้านหนึ่ง บ่งบอกว่าจันทราดวงที่สองคงใกล้จะเคลื่อนคล้อยขึ้นสู่หว่างฟ้าสูงในไม่ช้า และเมื่อมันโผล่พ้นขอบฟ้าด้านนั้นออกมาเมื่อใด คนที่ข้ารอคอยก็คงจะมาถึง

บริเวณที่ข้ารออยู่นี้ เป็นซากสิ่งก่อสร้างโบราณ มันตั้งอยู่บนยอดเขาสูง กระแสลมจึงค่อนข้างแรงและหนาวเย็น ข้าเดินหาอยู่พักใหญ่ก็พบจุดที่พอบังลมได้ มันเป็นส่วนของซากวิหารที่พอมีหลังคาและกำแพงที่ยังพังทะลายไม่หมดเหลืออยู่ ข้านั่งลงบนเสาหินต้นหนึ่งที่หักโค่นลงมานอนกองอยู่ที่พื้น โดยหันหน้าไปทางขอบฟ้า รอคอยให้จันทราดวงใหญ่ลอยโผล่พ้นขึ้นมา

ข้าไม่รู้ว่า สถานที่นี้เป็นที่ใด แต่รู้อยู่อย่างว่า มันไม่ใช่มิติภพของมนุษย์ เพราะข้ามิได้มาด้วยกายเนื้อของมนุษย์ หลังได้รับบัญชาจากต้นสังกัดจิตวิญญาณแห่งข้า ข้าก็ไม่ทีทางเลือกอื่น นอกจากกระทำตามภารกิจที่ได้รับมอบหมาย และได้เดินทางมาเฝ้ารออยู่ ณ.สถานที่นี้ เป็นเวลาเนิ่นนานพอสมควรแล้ว ข้าหันไปมองที่ขอบฟ้าอีกครั้ง แสงสีเขียวเรืองเริ่มส่องสว่าง แสดงว่าจันทราดวงที่สองคงใกล้โผล่พ้นขอบฟ้าออกมาในไม่ช้า และข้าก็ตั้งตาเฝ้ารอต่อไปด้วยความสงบ

และทันทีที่จันทราที่ข้ารอคอยได้ปรากฏส่วนโค้งขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมา ทาทาบเป็นฉากหลังของทิวเขาทางขอบฟ้าด้านนั้น ร่างหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นที่บริเวณใจกลางของซากวิหาร ทั่วร่างแผ่วพลิ้วไปด้วยริ้วแสงที่เจิดจ้า แม้จะไม่คุกคามสายตา แต่ก็เพียงพอที่จะบดบังจนไม่สามารถแลเห็นเรือนร่างที่อยู่ภายในได้ชัด เขาก้าวเข้ามาใกล้ ข้ารีบลุกขึ้นยืนต้อนรับในฐานะผู้น้อย กายแสงนั้นหันมองรอบตัวก่อนจะมาหยุดที่ข้า และบอกว่า สถานที่นี้เดิมทีเป็นมหาวิหารที่สวยงาม รู้จักกันในนาม มหาวิหารแห่งคอนรีนส์

ร่างนั้นบอกให้ข้านั่งลงตามสบาย เห็นเขากวาดมือไปคราหนึ่งก็ปรากฏกองไฟลุกโชนขึ้นที่พื้น ไอร้อนของมันทำให้ช่วยผ่อนคลายความหนาวลงได้มาก แล้วเขาก็ทรุดนั่งลงบนหินใหญ่อีกก้อนคนละฟากกับกองไฟนั้น ก่อนจะประกาศนามของตนว่า อาร์โลคิน ข้าก็พยักหน้ารับทราบ และบอกกล่าวถึงภารกิจที่ข้าได้รอบมอบหมายมาจากต้นสังกัดของข้า ในนามของสายงานอนันตทัศนา อาร์โลคินหัวเราะเบาๆ ก่อนจะบอกว่า นายของข้าเป็นหนึ่งในสหายสนิทของเขา ความจริงแล้วเขาก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องราวในอดีตที่ผ่านพ้นไป แต่เมื่อเป็นดำริของเหล่าสหาย เขาก็ไม่ขัดข้อง กล่าวเสร็จเขาก็นิ่งเงียบครุ่นคิดอยู่ตามลำพังอีกครู่ใหญ่ ข้าก็ได้แต่นิ่งรอไม่บังอาจที่จะไปเร่งเร้าแม้สายตา

อาร์โลคินหันหน้ามาเปรยขึ้นต่อ เขายังคงเน้นว่าการถ่ายทอดเรื่องราวความเป็นมาในอดีตภูมิของเขาในครั้งนี้ เป็นมติของกลุ่มสหายสนิท ที่เห็นพ้องต้องกันว่า มหาตำนานของเขา จะเป็นประโยชน์ที่เกื้อกูลต่อผู้ที่อาจหลงเดินในทางที่ผิดพลาดเช่นวิญญาณของเขาในอดีต ข่าวสารเหล่านี้จะช่วยให้คนเหล่านั้น สามารถตระหนักรู้ในสิ่งที่ตนเองกำลังดำรงอยู่หรือดำเนินไป เผื่อว่าจิตวิญญาณเหล่านั้น จะสามารถพลิกผันชะตากรรมและแปรเปลี่ยนหนทางได้ก่อนที่จะถลำลึกจนยากแก้ไข อาร์โลคินค่อยบอกเล่าถึงเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังความตั้งใจในครั้งนี้ ข้าก็ได้แต่บันทึกลงในสมุดไว้ เขาเพียงปรายตาดูแต่ไม่ได้ว่ากล่าวอะไร แววตาที่มองผ่านข้าไปยังขอบฟ้าอีกด้าน คล้ายกำลังหวนรำลึกย้อนทวนกลับไปในอดีตที่สุดแสนไกล

อสุรพิฆาต อาร์โลคินเปรยขึ้น เขาจะเริ่มต้นมหาตำนานในเรื่องนี้ มันเป็นภพชาติที่นานแสนนานในอดีต จนเกินกว่าจะประมาณเวลาได้ เป็นภพภูมิที่เขามีกำเนิดอยู่ในสายพันธ์อันดุร้ายแห่งอสุรสัตว์ ผู้มีแต่ความโหดเหี้ยมไร้เมตตา มีชีวิตอยู่ด้วยการกัดกินสัตว์อื่นเป็นอาหาร มันเป็นยุคสมัยในภพชาติต้นๆ ของเขาที่ยังหลงระเริงอยู่ในความรุนแรง เลือดเนื้อ และการล่าสังหารอันไม่จบสิ้น เป็นหนึ่งในหลายภพชาติที่เขาจมอยู่กับการใช้ความรุนแรง การฆ่าฟัน ท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดและความตาย อาร์โลคินกล่าวพร้อมแววตาที่สลดสังเวชลง จนข้าพอจะจับความรู้สึกของเขาได้ ผ่านริ้วแสงที่แผ่วพลิ้วอยู่ตลอดเวลานั้น ขณะที่เขาเพ่งมองนิ่งไปที่กองไฟบนพื้น

เรื่องราวทั้งหมดนั้นได้เริ่มต้นขึ้นในโลกธาตุแห่งหนึ่ง ที่รู้จักกันในนาม ฮันเรอาร์ ในโลกธาตุแห่งนั้นมีมิติภพย่อยจำนวนมาก แต่เขาจะพูดถึงเฉพาะดวงดาวที่เขากำเนิดและอาศัยอยู่เท่านั้น มันคือ มิติภพแห่งโอเร็น อาร์โลคินเงยหน้ามาจากกองไฟ ก่อนจะบอกกล่าวต่อ เรื่องราวที่เขากำลังจะบอกเล่าจึงวนเวียนอยู่ในดวงดาวแห่งนี้ และอาจมีบ้างที่ต้องกล่าวถึงมิติภพย่อยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งตัวบุคคลทั้งหลายที่มีบทบาทข้องเกี่ยวอยู่ในฉากตอนชีวิตทั้งหมดในภพชาตินั้น ข้าได้ถามแทรกขึ้นเมื่อเขากล่าวจบ เกี่ยวกับสถานที่นัดพบแห่งนี้ มันมีความหมายใดเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เขาจะเล่าหรือไม่ และหากข้าคาดไม่ผิด สถานที่นี้จะต้องเป็นมิติภพแห่งโอเร็นอย่างแน่นอน

อาร์โลคินหัวเราะเบาๆ ด้วยความพึงพอใจ เขาพยักหน้ารับแทนการยืนยัน ก่อนจะลุกขึ้นผายมือเชื้อเชิญให้ข้าหันมองตามไปโดยรอบเศษซากของมหาวิหารโบราณแห่งนี้ ทั้งบอกว่าที่เขาเลือกนัดพบข้าในสถานที่นี้ เพราะมันคือสถานที่สำคัญ ซึ่งมีผลต่อการพลิกผันความเข้าใจของเขาทั้งหมดในภพชาตินั้น และได้ฉุดกระชากเขาให้ออกพ้นจากอิทธิพลแห่งความรุนแรง และความกระหายเลือด ทำให้เขาได้พบคำตอบที่แจ้งชัดว่า วิถีทางที่เขาดำเนินอยู่นั้น มิใช่คำตอบที่เขามุ่งมั่นแสวงหา ไม่มีความรุนแรงใดที่จะหยุดยั้งความรุนแรงด้วยกันได้ เพราะเมื่อมีผู้ใช้ความรุนแรง ก็ย่อมมีผู้ที่รุนแรงกว่า สืบต่อไปไม่จบสิ้น อาร์โลคินกล่าวแล้วเดินกลับไปทรุดนั่งลง ข้ายังคงบันทึกตามทุกคำกล่าวของเขา อาร์โลคินค่อยมองไปที่ขอบฟ้าไกลอีกพักใหญ่ แล้วเขาก็เริ่มบอกเล่าเพื่อถ่ายทอดทุกรายละเอียดของเรื่องราว ดังที่ทุกท่านจะได้พบเห็นในมหาตำนานบทนี้

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone05/blg02/main.php

อุบัติการเหนือสำนึก

ฟากฟ้าแห่งอนันตกาลยังคงแจ่มกระจ่าง และยาวไกลไม่มีที่สิ้นสุด ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฏขึ้นท่ามกลางเส้นทางแห่งกาลเวลาและเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ล้วนถูกบันทึกไว้จนหมดสิ้นแล้วในสนามความทรงจำรวมของจักรวาล โดยไม่มีการตกหล่น แม้แต่เศษเสี้ยวหนึ่งของวินาที ทุกเหตุการณ์และฉากตอนของความทรงจำ ล้วนปรากฏอยู่อย่างสมบูรณ์ครบถ้วนในสนามรวมของจักรวาลทั้งหมดนี้ และผู้เขียนก็เป็นส่วนหนึ่งในเรื่องราวเหล่านั้น

นานแสนนานมาแล้ว จนไม่อาจประมาณกาลเวลาที่แน่นอนได้ จนแม้ตัวผู้เขียนเองก็ล้วนลืมเลือนไปจนสิ้นแล้ว ว่าตนเองเริ่มต้นจากที่ใด และกำลังจะเดินทางไปยังแห่งหนไหน ความจริงแล้วในท่ามกลางฟากฟ้าแห่งอนันตกาล ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ล้วนมิได้ดำเนินไปเป็นเส้นตรง ทุกสิ่งคาบเกี่ยวเชื่อมโยงกันจนเป็นหนึ่งเดียว ร้อยเรียงสอดประสานไปตามท่วงทำนองแห่งบทเพลงของกาลเวลาและอวกาศ ไม่มีสิ่งใดสามารถเล็ดลอดไปจากความทรงจำอันเร้นลับและละเอียดอ่อนเหล่านี้ได้

ทุกวันคืนล้วนปรากฏขึ้นบนดินแดนที่แปลกประหลาด ดวงดารายังคงพร่าพรายเต็มครอบฟ้า การเดินทางอันยาวไกลไร้จุดหมาย ยังคงดำเนินอยู่ตลอดไปตราบนานเท่านาน เพื่อค้นหาเรื่องราวหรือตำนาน ที่จะถักทอขึ้นเป็นความทรงจำอันมิรู้สิ้น สืบสานและต่อเนื่องยาวนาน จากจักรวาลแล้วจักรวาลเล่า พาดผ่านไปทั้งจินตนาการและความเป็นจริง จนยากที่จะระบุบ่งบอกได้ว่า สิ่งใดที่เป็นจริง และสิ่งใดที่เป็นเพียงความคิดฝันอันไร้ตัวตน

หากจะถามคำถามนี้ออกไป เชื่อว่าความเงียบงันแห่งฟากฟ้าจะเป็นคำตอบเพียงหนึ่งเดียวที่ท่านจะได้รับ เพราะในท่ามกลางอนันตกาลอันยิ่งใหญ่นั้น ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นไปได้ทั้งสิ้น ในขณะเดียวกันมันก็ล้วนมิอาจก้าวก่ายหรือเข้าถึงได้ นี่คือมายาการอันปรวนแปร แม้แต่ชีวิตที่ทุกท่านประสบพบเห็นและดำรงอยู่ในทุกวันคืนที่ผ่านพ้นไป ทั้งหมดนั้นก็ล้วนเป็นเพียงมายาภาพที่มิอาจสัมผัสจับต้อง ไม่แม้แต่จะไขว่คว้าไว้ในกำมือ เพราะทุกครั้งที่ท่านนึกถึงมัน สิ่งที่ท่านกำลังใฝ่ฝันอยู่นั้น ก็ได้เลื่อนลอยหลุดหายไปในกาลเวลาจนหมดสิ้นแล้ว

นี่คือสภาพอันคลุมเครือของจักรวาลที่ขนานควบคู่กันอยู่นับอนันต์ มีจักรวาลก่อเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา กระทั่งในทุกครั้งที่ท่านหวนคิดคำนึง จักรวาลนับอนันต์ก็ได้ผุดพรายขึ้นแล้วในมโนสำนึกของท่านทั้งหลาย มันไม่เพียงแต่กำเนิดเกิดขึ้นในฉับพลันทันใดเท่านั้น แต่ยังจะดำเนินยาวนานสืบต่อไปไม่จบสิ้น ขอแสดงความยินดีต่อทุกท่าน ผู้เป็นดังพระผู้สร้าง ผู้ให้กำเนิดแก่จักรวาลน้อยใหญ่อยู่ตลอดเวลา จงตระหนักรู้ไว้เสมอว่า กาลเวลาและเหตุการณ์ในทุกจักรวาลล้วนอุบัติบังเกิดขึ้นด้วยจินตนาการของทุกคน ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม

มันไม่มีความผิดความถูกใดๆ ที่จะต้องหมกมุ่นกังวลใจ เมื่อต้องตัดสินชี้ขาดลงไปในสิ่งหนึ่งสิ่งใด เพราะในอนันตกาลไม่มีทั้งความจริงหรือความเท็จ สรรพสิ่งล้วนดำเนินไปบนเส้นทางแห่งความเป็นไปได้อันไม่จบสิ้น เป็นโยงใยที่เกาะเกี่ยวสัมพันธ์และเชื่อมประสานกันไปอย่างไร้ขอบเขตสิ้นสุด ไม่มีคำว่าพรมแดนในพจนานุกรมของกาลเวลา หลายท่านอาจเข้าใจว่า กาลเวลามีเพียงมิติเดียวคือความยาวนานนับอนันต์ แต่แท้จริงแล้ว กาลเวลาได้ห่อหุ้มทุกเหตุการณ์และทุกมิติไว้ในตัวมันเอง ในขณะเดียวกันทิศทางของกาลเวลาก็ไม่มีระบบระเบียบใดๆ ที่จะไปกำหนดบัญญัติได้ มันเหมือนกับจะมีชีวิตจิตใจเป็นของตัวเอง หรืออาจกล่าวได้ว่า ความพัวพันอันยุ่งเหยิงทั้งหมด ก็คือเส้นทางอันแท้จริงของกาลเวลา จึงอาจถือได้ว่ามันเป็นวิถีแห่งความโกลาหลโดยแท้

ผู้เขียนดำรงอยู่บนความเข้าใจอันลึกซึ้งในสิ่งเหล่านี้ พรมแดนของจิตวิญญาณไม่อาจจำกัดขอบเขตแห่งความทรงจำใดๆ ไว้ได้ เพราะมันเป็นความจำร่วมของทุกสรรพสิ่งในจักรวาล ท่านมีหน้าที่เพียงดำเนินไปตามเส้นทางที่มันเอื้ออำนวยไว้ หากท่านยินยอมให้มันกำหนดกะเกณฑ์หนทางชีวิตของตัวท่านเอง ผู้เขียนเป็นผู้หนึ่งที่ไม่ประสงค์ให้เป็นเช่นนั้น ไม่มีเส้นทางสำเร็จรูปใดๆ ที่จะผ่านการเลือกเฟ้นที่สมบูรณ์แน่นอนตายตัว อย่างมากก็เป็นเพียงความเป็นไปได้ที่จะเลือกเส้นทางใดเส้นทางหนึ่ง และในความเป็นจริงก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเลือก ท่านจะเลือกไปทำไม ในเมื่อทุกเส้นทางล้วนมีความเป็นไปได้เท่าเทียมกัน

จงอย่าถามหาความแน่นอนเที่ยงแท้ในความไร้กฏเกณฑ์ ในเมื่อบนความน่าจะเป็น ทุกสิ่งทุกอย่างพร้อมที่จะบังเกิดและสิ้นสูญ ความเสี่ยงบังเกิดขึ้นในทุกการรับรู้ ที่ล้วนดำเนินไปตามอำนาจในการตัดสินใจ หากคิดว่าท่านมีกำลังมากพอ ก็ลองเลือกเส้นทางดู แล้วท่านจะพบว่าทุกครั้งที่ท่านเลือกทางใดทางหนึ่ง ตัวท่านเองก็จะเดินไปบนเส้นทางทุกหนแห่งที่เป็นไปได้ทั้งหมดนั้น แล้วจะมีประโยชน์อันใดที่จะมัวเลือกให้เสียเวลา เมื่อทุกเส้นทางล้วนต้องก้าวเดิน สิ่งที่จะทำได้ก็มีเพียงการย่างเท้าออกไป แล้วตัวท่านจะปรากฏขึ้นโดยพร้อมเพรียงในเวลาเดียวกัน ท่ามกลางจักรวาลคู่ขนานนับอนันต์นั้น

ผู้เขียนในฐานะนักเดินทางท่องเที่ยวไปบนเส้นเวลาและเหตุการณ์ ข้ามพ้นไปยังจักรวาลคู่ขนานแห่งแล้วแห่งเล่า บันทึกทั้งหลายต่อไปนี้ ที่กำลังจะปรากฏต่อสายตาของทุกท่าน ก็ล้วนเป็นสิ่งที่ผู้เขียนได้มีโอกาสไปประสบพบเห็นมา มันจะเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกท่านที่ได้สัมผัส สามารถพาตนเองหลุดพ้นออกจากขอบเขตและข้อจำกัดของความจริงและจินตนาการ หลุดพ้นไปจากความจำเจแบบเดิมๆ ของชีวิต จงติดตามเรื่องราวทั้งหลายนี้มาด้วยกัน ร่วมเดินทางไปพร้อมกับผู้เขียน เพื่อร่วมเป็นพยานของอุบัติการที่แสนมหัศจรรย์และอยู่เหนือไปจากคำบรรยายทั้งปวง

และพึงตระหนักว่า เรื่องราวที่จะท่านจะได้พบเห็นต่อไปนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่อยู่พ้นไปจากสามัญสำนึกปกติของทุกผู้คน มันจะทำให้ทุกท่านพบว่า ฟากโพ้นแห่งคติความเชื่อที่ทุกคนคุ้นเคยและเข้าใจว่าเป็นความจริงนั้น แท้จริงแล้วมันมิได้เป็นดังที่ท่านจะนึกคิดหรือจินตนาการไปได้เสมอไป ยังมีสิ่งที่เร้นลับและซับซ้อนเกินกว่าที่จะใช้เพียงสามัญสำนึกปกติในการทำความเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดอย่างแจ่มกระจ่าง และอุบัติการเหนือสำนึกเหล่านี้ จะเป็นเครื่องยืนยันคำกล่าวทั้งหมดนี้ได้เป็นอย่างดีด้วยตัวของมันเอง

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone04/blg02/main.php

สารพันปัญหาชีวิต

การใช้ชีวิตในสังคมปัจจุบัน ที่เต็มไปด้วยการแข่งขันแทบจะในทุกย่างก้าว ย่อมมิใช่เรื่องที่ง่ายดายดังที่หลายๆ คนคาดคิดไว้ จึงอาจกล่าวได้ว่า การใช้ชีวิตนั้นเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง ที่ไม่ใช่จะเดินบุกตะลุยไปเบื้องหน้าแต่อย่างเดียว แล้วจะแน่ใจได้ว่า ความสำเร็จรออยู่เบื้องหน้า ดังคำที่ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น สำหรับผู้เขียนแล้ว ข้อความนี้จะเป็นจริงได้ก็ต่อเมื่อ คนผู้นั้นไม่หยุดที่จะพยายามถ้ายังไม่สำเร็จ เพราะถ้าหยุดแต่กลางคัน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลหรือสาเหตุใด ก็ต้องถือว่าเป็นความพยายามที่สูญเปล่า ไม่มีความสำเร็จใดๆ รออยู่ ณ.จุดที่ท่านหยุดความพยายามนั้น

หลายๆ คนยังไม่เข้าใจคำว่าสำเร็จเสียด้วยซ้ำ ทั้งนี้ก็เพราะเขาไม่รู้จักคำว่าพอ จึงมักจะรู้สึกว่ายังไปไม่ถึงจุดหมายที่ต้องการเสียที แต่ก็ไม่เป็นไร ไม่ว่าท่านจะมีความต้องการมากเพียงไหน หากท่านยังมีแรงพอที่จะดิ้นรนฝ่าไป ก็เชิญตามสบาย สิ่งเดียวที่อยากจะให้แง่คิดสะกิดเตือนใจกันไว้ก็คือ ถ้ารู้จักพอก็จะไม่ต้องเหนื่อยอย่างที่เป็น แต่จะว่าไป อย่างน้อยคนเหล่านี้ก็ยังรู้ว่าตนต้องการอะไร แม้จะมีความต้องการไม่จบไม่สิ้นก็ตาม ทว่าบางคนกลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองต้องการอะไร จึงทำให้ไม่รู้ว่าจะดำเนินชีวิตไปในทางไหน กลายเป็นคนเลื่อนลอยไร้ความหวังไปในที่สุด

หากจะถามว่าแล้วสมควรจะดำเนินชีวิตเช่นไร คำตอบคงต้องหลากหลายตามแต่กรณีของแต่ละคน เพราะบอกไว้แต่ต้นแล้วว่า มันเป็นเรื่องของศิลปะการใช้ชีวิต และความเป็นศิลปะนี้เองที่หมายถึงการไม่มีกฏเกณฑ์ตายตัว ไม่มีสมการเพียงหนึ่งเดียว ที่สามารถตอบโจทย์ในทุกๆ เรื่องราวได้ และนี่ก็คือสาเหตุที่มาของบทความการตอบคำถามชุดนี้ เพราะหลังจากได้สัมผัสกับปัญหาของผู้อ่านหลายๆ คนที่สอบถามเข้ามาเว็บไซท์ดาวแปด ก็พบว่า ยังมีผู้อ่านจำนวนมาก ที่มีความประสงค์จะรู้เกี่ยวกับวิถีการดำเนินชีวิตแบบพื้นๆ ทั่วไป มิใช่เรื่องราวที่สูงส่งด้วยหลักปรัชญาหรือธรรมะชั้นสูง ทางทีมงานผู้จัดทำจึงได้มอบหมายให้ผู้เขียน ใช้ประสบการณ์ที่มีอยู่จากการคลุกคลีกับผู้คนจำนวนมาก และได้ผ่านการตอบคำถามและให้คำปรึกษามาโดยตลอดเวลาหลายสิบปี มาช่วยไขข้อข้องใจให้กับท่านผู้อ่าน

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ต้องบอกว่า ข้อมูลหรือความรู้ที่จะนำเสนอไว้ในบทความชุดนี้ ก็มิใช่คำตอบสุดท้ายแบบเบ็ดเสร็จที่จะสามารถใช้ได้กับปัญหาของทุกคน เอาเป็นว่า หากพอจะปรับใช้ได้ก็ขอเชิญเลือกหยิบไปทดลองได้ตามสะดวก และถ้าหากพบว่าไม่มีคำตอบใดที่ใกล้เคียงกับปัญหาของตนเองเลย ก็สามารถสอบถามเข้าไปได้ที่เว็บไซท์ www.daow8.com แล้วทางทีมงานก็จะรวบรวมมาให้ผู้เขียนช่วยตอบให้อีกที มีสิ่งหนึ่งที่ต้องตระหนักไว้ก็คือ ข่าวสารเหล่านี้จะเป็นเหมือนการแนะนำการเดินเรือ เพื่อนำล่องสู่ฟากฝั่ง มิใช่การเดินเรือไปเรื่อยๆ ในท้องทะเลกว้าง เหตุผลก็เพราะว่าไม่มีความรู้ใดที่จะสามารถใช้ได้ตลอดไป เพราะธรรมชาติของท้องทะเลย่อมเต็มไปด้วยความแปรปรวน และพร้อมจะเกิดพายุร้ายที่โหมกระหน่ำได้ทุกเวลา

ซึ่งไม่ต่างกับการดำเนินชีวิตในทั่วไปในโลก เพราะมีธรรมชาติที่แปรปรวน และควบคุมไม่ได้ดุจเดียวกัน โบราณท่านจึงเปรียบเปรยการอยู่ในโลกว่าเหมือนการเวียนว่ายอยู่ในทะเลทุกข์ที่ไม่สิ้นสุด การดำรงอยู่จึงมิใช่ทางออกของปัญหา แต่การขึ้นสู่ฟากฝั่งต่างหาก ที่จะเป็นการยุติสาเหตุแห่งปัญหาทั้งปวง เหมือนคนที่เดินเรือถึงฝั่ง แล้วขึ้นไปเสีย เขาเหล่านั้นย่อมไม่ต้องมัวกังวลเกี่ยวกับคลื่นลมมรสุมและอุปสรรคในการเดินเรืออีกต่อไป สรุปแล้ว บทความนี้จึงเป็นเพียงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ไม่ใช่สูตรสำเร็จที่จะใช้ไปได้ตลอดกาล เพราะความรู้ในโลกไม่อาจใช้ได้จริงตลอดไป

สาเหตุก็มาจากภาวะของโลกที่มีความเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาดังกล่าว ดังนั้นคำตอบสำหรับปัญหาหนึ่ง ก็อาจใช้ได้ในเฉพาะช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น เพราะเมื่อเหตุปัจจัยเปลี่ยนไป เช่นสภาวะสังคมมีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม จึงเป็นธรรมดาที่ คำตอบเดิมที่เคยใช้แก้ปัญหานั้นๆ ได้อย่างเป็นรูปธรรม ก็อาจไม่สามารถใช้ได้ผลอีก ท่ามกลางเงื่อนไขของปัจจัยแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป ดังนั้นการจะดำรงอยู่ในโลกจึงต้องใช้ความเพียรพยายามอันไม่จบสิ้น ผู้เขียนจึงถามไว้แต่ต้นว่า ไม่เหนื่อยบ้างหรือ ถ้ารู้จักพอและวางเสีย ก็จะได้ไม่ต้องเหนื่อยอีกต่อไป และเมื่อนั้นท่านจะพบคำตอบสำหรับชีวิตที่แท้ด้วยตัวของท่านเอง

ท้ายสุดนี้ผู้เขียนก็ขอออกตัวว่า แม้จะมีประสบการณ์อยู่กับการให้คำปรึกษาแก่ผู้คนหลากหลายมาตลอดชีวิตที่ผ่านมา แต่มันก็มิใช่สิ่งรับรองหรือเครื่องรับประกันใดๆ ว่า ทุกคำตอบของผู้เขียนจะช่วยแก้ไขปัญหาชีวิตของทุกคนได้หมด ให้ถือเสียว่า เป็นอีกหนึ่งความพยายามของเว็บไซท์ดาวแปด ที่มุ่งหวังจะช่วยแสวงหาคำตอบให้แก่ท่านผู้อ่านทุกท่าน ด้วยความปรารถนาดีจากใจจริงของทีมงานและนักเขียนทุกคนในเว็บไซท์แห่งนี้ รวมทั้งตัวผู้เขียนเองด้วย และเมื่อได้รับมอบหมายให้ตอบข้อสงสัยในส่วนที่เกี่ยวกับสารพันปัญหาในชีวิตจริง ก็ตั้งใจไว้ว่าจะพยายามทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์ โดยการนำเสนอแต่ข้อเท็จจริงให้แก่ท่านผู้อ่าน

โดยขอให้พึงตระหนักไว้ในใจว่า ผู้เขียนก็ไม่ต่างอะไรกับแพทย์ที่มีความตั้งใจจริงในการรักษาผู้ป่วยให้หายเป็นปกติ แต่ผลที่ได้นั้นย่อมต้องขึ้นกับหลายเหตุปัจจัย และสิ่งหนึ่งที่สำคัญไม่น้อยไปกว่าความเชี่ยวชาญในการรักษาของแพทย์ ก็คือ ผู้ป่วยสามารถปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์ได้ครบถ้วนเพียงใด เพราะหากไม่สามารถทำตามได้อย่างสมบูรณ์ อาการเจ็บไข้เกิดไม่หาย จึงยากที่จะโทษการวินิจฉัยของแพทย์ เพราะย่อมมิอาจบอกได้ว่า แพทย์วินิจฉัยได้ถูกต้องหรือไม่ เนื่องจากคนไข้มิได้ปฏิบัติตามแนะนำของแพทย์ในทุกประการนั้น ผู้เขียนจึงได้แต่หวังว่า ท่านผู้อ่านจะสามารถใช้ประโยชน์จากบทความของผู้เขียนได้มากที่สุด ด้วยการทำความเข้าใจแล้วนำไปทดลองปฏิบัติอย่างจริงจัง และหากเป็นไปได้จะแจ้งผลลัพธ์ที่ได้กลับมาให้ผู้เขียนรับทราบด้วยก็จะเป็นการดี เพราะจะได้รู้ว่า ตนเองได้ให้คำแนะนำที่ครบถ้วนเหมาะสมแล้วหรือยัง

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone01/blg01/main.php

สัจจะธรรมเสวนา

บทความในส่วนนี้จะเป็นการรวบรวมคำถามที่ได้จากท่านสมาชิก ผู้มีความสงสัยเกี่ยวกับเรื่องราวทางปรัชญา ทั้งแบบธรรมดาทั่วไป หรือที่เป็นอภิปรัชญาชั้นสูง ซึ่งอยู่เหนือไปจากสามัญสำนึกปกติ โดยจะรวมความไปถึงข้อสงสัยทางธรรม ทั้งในส่วนของหลักทฤษฎีที่เป็นธรรมปรัชญาพื้นฐานไปจนถึงปรมัติธรรมชั้นสูง และหลักปฏิบัติที่จะใช้เป็นแนวทางในการบำเพ็ญธรรม เพื่อฝึกฝนจิตวิญญาณของแต่ละคนให้เข้าถึงความเข้าใจในธรรมทั้งหลาย โดยความพยายามทั้งหมดนี้ก็เพียงต้องการขยายมุมมองของท่านผู้อ่านให้กว้างไกลออกไปมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ มิได้ต้องการพิสูจน์ความผิดถูกจริงเท็จ ที่จะบานปลายกลายเป็นข้อพิพาทถกเถียงกับผู้ใดทั้งสิ้น ในขณะเดียวกันก็พร้อมจะแลกเปลี่ยนความรู้ความคิดเห็น และน้อมรับทุกคำวิพากษ์วิจารณ์จากผู้รู้ทุกท่าน

ดังคำกล่าวที่ว่า อนันตธรรมนั้นกว้างไพศาล ไม่มีที่มาที่ไป จับตรงไหนก็เป็นธรรม ดังนั้นทุกข้อสงสัยและคำอธิบายล้วนสามารถสัมผัสถึงธรรมได้ทั้งสิ้น เนื้อแท้ของธรรมจึงบริสุทธิ์ปราศจากความถูกหรือความผิด ในขณะที่โลกียธรรมนั้นแปรปรวนวุ่นวายไม่จบสิ้น ธรรมทั้งหลายในที่นี้จึงล้วนประกอบขึ้นด้วยเหตุปัจจัย เมื่อเหตุแปรเปลี่ยนผลจึงย่อมเปลี่ยนตามเป็นธรรมดา ด้วยเหตุนี้ธรรมในโลกียะจึงแปรปรวนไม่หยุดนิ่ง แม้จับต้องได้ก็เพียงสภาวะชั่วคราวในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น ไม่อาจคงที่ถาวรตลอดไป ธรรมหนึ่งที่เคยเป็นที่ยอมรับว่าถูกต้อง เมื่อกาลเวลาผ่านไปอาจกลายเป็นสิ่งที่ไม่ได้รับการยอมรับ กระทั่งอาจถูกตัดสินว่าผิดก็เป็นไปได้ นี่เรียกว่า เป็นไปตามเหตุปัจจัย และการสมมติของผู้ที่ตระหนักรู้ในธรรมเหล่านั้น

ในขณะที่โลกุตรธรรมนั้นคงที่เที่ยงแท้ไม่แปรเปลี่ยน ผู้ที่เข้าถึงโลกุตรธรรมจึงมีแต่จะไหลเลื่อนไปตามกระแสสู่ความหลุดพ้นจากโลกียะวิสัยทั้งหลายเป็นธรรมดา เป็นการไปอย่างไม่อาจย้อนคืนได้ นี่เรียกว่า เป็นแล้วไม่ย้อนกลับ โลกุตรธรรมจึงคงที่ควบคุมได้ ตรงข้ามกับโลกียธรรมที่ไม่คงที่ควบคุมไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นก็มิได้มีความแตกต่างใดๆ ต่อกัน ระหว่างโลกุตระและโลกียะ เพราะล้วนเป็นธรรมดุจเดียวกัน แม้หนึ่งจะเป็นปรมัติสัจจ์ คือความจริงแท้ขั้นสูงสุด และอีกหนึ่งจะเป็นเพียงสมมติสัจจ์ คือความจริงที่ถูกสมมติบัญญัติขึ้นเท่านั้นก็ตาม

ด้วยเหตุผลดังกล่าวมา ผู้เขียนจึงไม่เห็นคุณค่าหรือความสำคัญในการโต้เถียงกับผู้ใด เมื่อธรรมทั้งหลายเป็นไปตามผู้ตระหนักรู้ในธรรมนั้น จึงมีความหมายแปรตามมโนคติและความคิดของแต่ละคน ผู้มีความเข้าใจในมิติที่แตกต่างไปของธรรมเดียวกัน ก็อาจมองเห็นความหมายแห่งธรรมนั้นไม่ตรงกันเป็นธรรมดา ดังนั้นคำตอบหรือคำอรรถาธิบายใดๆ ที่ปรากฏอยู่ในบทความนี้ จึงเป็นเพียงการเสนอมุมมองความคิดในอีกด้านหนึ่ง ซึ่งหากบังเอิญไปตรงกับความเข้าใจของท่านผู้อ่าน ก็ถือเสียว่าเป็นการย้ำเน้นความเข้าใจให้แนบแน่นเพิ่มขึ้นอีกชั้นหนึ่งเท่านั้น แต่หากปรากฏในแง่มุมที่ตรงกันข้าม ก็ขอให้ถือเสียว่า เป็นการเสนอแนะให้ลองพิจารณาธรรมนั้นในทัศนะที่เพิ่มเติมออกไป มิใช่เป็นการขัดแย้งต่อความเข้าใจเดิมของท่านแต่ประการใด

ในขณะเดียวกัน ท่านผู้รู้ใด ที่ประสงค์จะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับผู้เขียน ก็สามารถชี้แนะมาได้ ในฐานะผู้ประจักษ์ในธรรมที่ปรากฏต่อหน้า ผู้เขียนจึงยินดีจะน้อมรับทุกความคิดเห็นโดยปราศจากคติและอคติ เพราะการประจักษ์ในธรรมทั้งหลายนั้น ต้องเปิดใจออกรับรู้โดยปราศจากทิฐิความเห็นใดๆ จึงจะสามารถเข้าถึงความหมายแห่งธรรมนั้นอย่างแท้จริง และเพื่อให้การแลกเปลี่ยนนั้นเกิดความเข้าใจตรงกันทั้งสองทาง ผู้เขียนจึงขออนุญาติล่วงหน้า ในการนำความคิดเห็นของท่านมานำเสนอตามสมควร เพื่อให้เป็นบทขยายต่อความรู้ความเข้าใจของท่านสมาชิกอื่นๆ โดยอาจมีการเสนอข้อคิดเห็นเพิ่มเติมเข้าไปบ้าง ขอท่านอย่าได้ถือสาว่าเป็นการเห็นแย้งหรือข้อโต้เถียงแต่ประการใด หากความคิดเห็นนั้นเกิดไม่ตรงกับสิ่งที่ท่านเสนอมา

สำหรับท่านผู้อ่านทั้งหลาย ก็ขอได้ทำความเข้าใจตรงกันว่า สิ่งใดที่ผู้เขียนนำมาเสนอในที่นี้ ก็ล้วนเป็นเพียงข้อมูลเพิ่มเติมในแง่มุมต่างๆ มิใช่สิ่งที่ควรจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ขอให้รับรู้และใช้วิจารณญาณของท่านอย่างเป็นกลางที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะมันเป็นวิธีการเพียงหนึ่งเดียวที่จะทำความเข้าใจในธรรมทั้งหลาย มิได้จำกัดเฉพาะคำตอบที่ผู้เขียนบรรยายไว้ การด่วนตัดสินว่าถูกผิด หรือจริงเท็จ ล้วนเป็นขบวนการที่โน้มเอียงไปสู่การปรุงแต่งของความคิดแบบโลกียะ เพราะแท้จริงแล้วธรรมทั้งหลายล้วนมีแต่ความจริง ไม่ว่าจะเป็นความจริงที่แท้ หรือความจริงที่สมมติขึ้นก็ตาม การประจักษ์รู้ด้วยใจที่เป็นกลางไร้การตัดสินใดๆ จะทำให้ท่านก้าวพ้นจากคติและอคติ ไม่มองเฉพาะในแง่ดี หรือร้ายเพียงสถานเดียว และเมื่อนั้นท่านย่อมเห็นความจริงแท้ในธรรมนั้นด้วยตัวของท่านเอง

ท้ายสุดนี้ก็จะขอใช้เนื้อที่อีกเล็กน้อยในการพูดถึง วิธีการเข้าถึงเนื้อหาของบทความที่ท่านต้องการ โดยผู้เขียนจะทำการเรียบเรียงและจัดกลุ่มคำถามทั้งหลายให้เป็นหมวดหมู่อยู่ในบทความเดียวกัน เพราะบางครั้งจะได้รับคำถามที่ใกล้เคียงกันและเคยตอบไปแล้ว แต่อาจมีบางแง่มุมที่สมควรจะขยายความเพิ่มเติม โดยผู้เขียนจะนำไปตอบไว้ในบทความเดียวกันนั้น ขอให้ท่านผู้อ่านที่ส่งคำถามเข้ามา เลือกเอาว่า คำถามของตนใกล้เคียงกับบทความใด ก็ให้เลือกเข้าไปดูในบทความนั้น และมองหาหัวข้อคำถามที่ตรงกับความสงสัยของตน โดยวิธีนี้ท่านผู้อ่านจะสามารถทำความเข้าใจเพิ่มเติมในคำถามใกล้เคียงอื่นๆ ที่อาจช่วยให้ท่านได้คำตอบที่ชัดเจนและสามารถคลี่คลายข้อสงสัยในใจจนหมดสิ้น หรือท่านจะลองเลือกเข้าไปอ่านในบทความของคำถามอื่นๆ ก็ไม่เป็นการผิดกติกาแต่อย่างไร ท้ายสุดนี้ผู้เขียนก็จะขอฝากสิ่งที่เป็นคติประจำใจของนักเขียนประจำชมรมดาวแปดทุกคนไว้ว่า การจะทำลายความสงสัยได้อย่างสิ้นเชิง ก็คือการตอบข้อสงสัยเหล่านั้นจนหมดสิ้นเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ ทางชมรมของเราจึงมีข้อปฏิบัติกันจนเป็นปกติประการหนึ่งคือ ไม่หยุดที่จะตอบ จึงไม่ห้ามที่จะถาม

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone01/blg05/main.php

โซรีเซีย 1 : ปฏิฆันทารา

หลังจากมหาสงครามที่สุดแสนหฤโหดเมื่อพันปีที่ผ่านมาได้จบสิ้นลง พร้อมกับความบอบช้ำของทุกสายพันธ์และอารยธรรมที่เกี่ยวข้อง ชาวมนุษย์ที่ขยายอณานิคมออกไปยังระบบดาวเทราคอน ล้วนต้องถูกบีบบังคับให้ถอยกลับคืนสู่ระบบดาวดั้งเดิมของตนจนหมดสิ้น ภายใต้ปฏิญญาแห่งความอัปยศ ที่มนุษย์ชาวโซรีเซียทุกคนต้องทนแบกรับไว้ ทำให้พวกเขาต้องถูกกักให้ดำรงคงอยู่เฉพาะในดาวโซริน แหล่งกำเนิดดั้งเดิมของพวกตน ภายใต้การควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิดจากสายพันธ์เทราอีส ที่ได้รับเลือกจากกลุ่มที่วิตกกังวลต่อการแผ่ขยายอาณานิคมของมนุษย์ ให้เป็นตัวแทนคอยควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิด ทำให้อารยธรรมของมวลมนุษย์ต้องตกอยู่ภายใต้ข้อจำกัดนานัปการ ตามที่กำหนดไว้ในปฏิญญาฉบับจำยอมนั้น โดยพวกเขาไม่สามารถพัฒนาเทคโนโลยีอื่นใด ที่จะเป็นไปเพื่อการทำสงคราม จะมีได้ก็แค่วิทยาการพื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตและการคงอยู่ของเผ่าพันธ์เท่านั้น รวมทั้งยังไม่มีอิสระที่จะเดินทางออกนอกดวงดาวแม้น้อย เพราะมียานแม่ของพวกเทราอีสคอยตรวจตราดูแลอยู่ ด้วยเงื่อนไขที่แสนจะบีบบังคับทั้งหมดนี้ จึงทำให้เผ่าพันธ์มนุษย์ต้องติดอยู่ภายในดาวเคราะห์ต้นกำเนิดของตนมาตลอดระยะเวลาหนึ่งพันปี

สาเหตุสำคัญที่ทำให้สภาสูงแห่งจักรวาลไม่อาจยื่นมือเข้ามาข้องเกี่ยวได้เท่าที่ควร และต้องจำยอมรับเงื่อนไขข้อจำกัดทั้งหมด ที่ถูกใช้บีบบังคับสายพันธ์มนุษย์อย่างรุนแรงและร้ายกาจ ประหนึ่งว่าต้องการให้พวกเขาสิ้นหวัง และทยอยสูญสิ้นเผ่าพันธ์ไปในที่สุดภายในดวงดาวของตน ก็เพราะว่า สภาพภายหลังสงครามที่ทุกฝ่ายตกอยู่ในสภาพที่ยับเยินเกินกว่าจะรวมตัวกันได้อย่างมีเอกภาพ จึงทำให้อำนาจของสภาสูงถูกลดทอนไปอย่างสิ้นเชิง กระทั่งเกิดการแบ่งแยกออกเป็นสองฝ่ายอย่างค่อนข้างชัดเจน คือฝ่ายที่ต้องการให้โอกาสแก่มนุษย์โลกโดยมีสายพันธ์เฟซาเรียนเป็นแกนนำ ขณะที่อีกฝ่ายต้องการพิพากษาลงโทษประหารชีวิต ทำลายสิ้นทั้งเผ่าพันธ์ของมนุษย์ ก็มีสายพันธ์เทราอีสเป็นหัวโจก

แต่นอกจากสภาพของสภาสูงที่ไร้เอกภาพเพียงพอ ที่จะมีอำนาจควบคุมการตัดสินใจใดๆ ก็ยังมีสิ่งที่ทำให้ทุกฝ่ายต้องแปลกใจก็คือ เงื่อนไขแห่งปฏิญญาฉบับดังกล่าว กลับถูกนำเสนอโดยหนึ่งในชาวเฟซาเรียนที่ดูแลสายพันธ์มนุษย์ เพื่อยุติมหาสงครามและความขัดแย้งทั้งหมด พวกเขาเสนอแผนการสร้างจักรกลพลังงาน ที่มีอำนาจในการดูดซับพลังทางด้านลบทั้งหมดจากสายพันธ์มนุษย์ เพื่อที่จะควบคุมมิให้พวกเขาวิวัฒน์ขึ้นบนเส้นทางแห่งความรุนแรง โดยเรียกจักรกลดังกล่าวนั้นว่า ปฏิฆันทาราในภาษาของชาวมนุษย์ในยุคนั้น เพื่อเป็นการรับประกันว่า มนุษย์จะไม่เป็นสายพันธ์ที่ร้ายกาจเหมือนกับที่สมาชิกอีกฝ่ายหนึ่งมีความเชื่อและวิตกกังวล และเพื่อให้จักรกลนั้นทำงานได้ผล จึงต้องจำกัดขอบเขตของเหล่ามนุษย์ไว้ เป็นเหตุให้มนุษย์ต้องถูกกักไว้ในดาวเคราะห์ต้นกำเนิดของตนเป็นเวลาหนึ่งพันปี โดยถือเป็นช่วงเวลาแห่งการทดสอบ หากในระหว่างระยะเวลาดังกล่าว ไม่มีการเกิดสงครามรุนแรงใดๆ ในอารยธรรมของมวลมนุษย์ ทางสภาสูงก็จะทำการประเมินและนำคดีดังกล่าวนี้มาทำการวินิจฉัยกันใหม่หมด

ในตอนที่เงื่อนไขนี้ถูกนำเสนอต่อสภานั้น ชาวเทราอีสและกลุ่มผู้ต่อต้าน ล้วนเห็นด้วยในหลายประเด็น ประการแรกพวกเขาจะได้มีเวลาฟื้นฟูกำลังของพวกตนขึ้นใหม่ เพื่อรอคอยเวลาหลังหนึ่งพันปีผ่านไป ไม่ว่าปฏิฆันทาราจะใช้ได้ผลหรือไม่ก็ตาม และหากมันสามารถดูดซับพลังงานด้านลบจากจิตใจของมนุษย์ได้จริง ถึงตอนนั้นพวกเขาก็สามารถลอบทำลายมัน เพื่อปลดปล่อยพลังด้านลบให้ปะทุระเบิดออกอย่างฉับพลัน และนั่นย่อมทำให้พวกมนุษย์ได้ซึมซับพลังแห่งความชั่วร้ายอย่างสุดขั้วในเวลาอันสั้น เมื่อบวกรวมกับแรงกดดันที่ถูกกักขังนับพันปี พวกเขาย่อมลุกฮือขึ้นก่อสงครามปลดแอกตนเองอย่างแน่นอน และนั่นก็เป็นเหตุผลอันสมควรซึ่งมีน้ำหนักพอที่จะบังคับให้สภาสูงต้องตัดสินใจ ทำลายล้างเผ่าพันธ์มนุษย์ทั้งหมดในที่สุด ในขณะเดียวกันพวกนั้นยังเชื่อว่าเมื่อถึงเวลานั้น พวกตนจะสามารถฟื้นคืนพลังอำนาจและแสนยานุภาพที่เกรียงไกรพอที่จะมีอิทธิพลแทรกแซงการตัดสินใจของสภาสูงได้

ขณะที่ชาวเฟซาเรียนและกลุ่มผู้คัดค้านการทำลายล้างสายพันธ์มนุษย์ ก็ล้วนเห็นตรงกันว่า มันเป็นทางออกเพียงทางเดียว ที่จะช่วยซื้อเวลาทางรอดของมวลมนุษย์ อีกทั้งผลการต่อต้านของพวกมนุษย์ในมหาสงครามที่ผ่านพ้นไป ก็เป็นสิ่งที่สั่นคลอนความเชื่อถือของสมาชิกในหลายสายพันธ์ เพราะไม่มีใครคาดคิดว่า อารยธรรมมนุษย์ที่เพิ่งพัฒนามาได้ไม่นาน กลับสามารถตอบโต้และต่อต้านการตัดสินลงทัณฑ์ของสภาสูงได้อย่างอาจหาญและกร้าวร้าว พวกเขาทั้งหมดได้เห็นถึงพลังชีวิตและการดิ้นรนต่อสู้อย่างยิ่งยวด จนทำให้หลายสายพันธ์ที่เคยมีความเห็นใจต่อชะตากรรมของชาวมนุษย์ เริ่มไม่แน่ใจว่า หากปล่อยให้มนุษย์คงอยู่ต่อไป พวกเขาอาจกลายเป็นเภทภัยต่อความสงบสุขของทั้งจักรวาลหรือไม่

ยังดีที่ชาวเฟซาเรียนได้ชี้ให้กลุ่มที่เห็นด้วยกับตนส่วนใหญ่ เชื่อตรงกันว่า ชาวเทราอีสมีความเห่อเหิมทะเยอทะยานที่จะครองอำนาจ แม้ไม่มีชาวมนุษย์ สงครามก็คงเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง ตรงกันข้าม การอุบัติบังเกิดของสายพันธ์มนุษย์นี้เอง ที่จะกลายเป็นสิ่งต่อต้านขัดขวางการเคลื่อนไหวในแผนการใหญ่ของพวกเทราอีสและพวกได้ หากสามารถโน้มน้าวให้พวกมนุษย์มาเป็นพวก โอกาสชนะสงครามย่อมตกเป็นฝ่ายของพวกตนในที่สุด และสิ่งหนึ่งที่ทำให้ทุกฝ่ายยังคงความเชื่อมั่นไว้ได้ก็คือ การรับรองของชาวเฟซาเรียน โดยมีฟาเซียริสหนึ่งในชนชั้นสูงของเฟซาร์ ซึ่งเป็นดังเทพเจ้าที่ชาวมนุษย์ให้ความเลื่อมใส ทั้งหมดจึงเชื่อว่า นางจะสามารถโน้มน้าวและเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณของพวกมนุษย์ได้ โดยที่ไม่มีผู้ใดระแคะระคายแม้เพียงน้อยนิด ถึงแผนการเบื้องหลังอันลึกลับซับซ้อน ที่ซ่อนเงื่อนงำอยู่ภายในจักรกลปฏิฆันทารา มันเป็นสิ่งที่ได้ถูกบรรจงสร้างขึ้นผ่านการวางแผนมาอย่างแยบยลนับพันปี และแล้วเวลานั้นก็มาถึง มหาตำนานแห่งโซรีเซียจึงเริ่มต้นขึ้นนับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ติดตามอ่านรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone04/blg01/main.php

กลไกกลกรรม

ความจริงแล้วกฏแห่งกรรม ก็ไม่ใช่เรื่องซับซ้อนอะไร เพราะไม่ต่างจากฏเกณฑ์ทางกลศาสตร์ทั่วไปในเรื่องแรงกระทำและแรงปฏิกิริยา กล่าวคือ เมื่อมีแรงกระทำต่อสิ่งใด ก็จะมีแรงปฏิกิริยาสนองตอบกลับมาในทางตรงกันข้ามเสมอ ยิ่งแรงกระทำมีมาก แรงปฏิกิริยาที่สะท้อนกลับก็จะมากตาม กฏแห่งกรรมหรือการกระทำ ก็เป็นเช่นเดียวกันนั้น เมื่อท่านกระทำกรรมต่อผู้หนึ่งผู้ใด หรือต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใด ก็ย่อมได้รับผลของกรรมสนองตอบคืนกลับมา หนักเบาตามแรงของกรรมที่ท่านได้กระทำลงไปนั้น

เพียงแต่ที่อาจดูเหมือนซับซ้อนก็เพราะว่า มีเรื่องของผลกระทบจากสภาพแวดล้อมข้างเคียงเข้ามาร่วมประกอบ จากหลักความจริงที่ว่า ผูกพันเพียงหนึ่ง โยงใยนับอนันต์นั้น จึงทำให้การกระทำกรรมใดๆ ล้วนไม่มีผลกระทบในเชิงเดี่ยว แต่จะมีการกระทบกระเทือนต่อเนื่องกันไปเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ เหตุเพราะว่า แต่ละชีวิตนั้นมิได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง พวกเขาย่อมมีคนใกล้ชิดและญาติมิตร รวมไปถึงสัมพันธชนที่เขารู้จักมักคุ้น เมื่อกระทำกรรมต่อชีวิตเดียวจึงย่อมไม่ได้กระทบเฉพาะผู้ที่เรากระทำเท่านั้น แต่ย่อมส่งผลกระเทือนไปยังคนที่เกี่ยวข้องกับเขาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง และนี่เองที่ทำให้กรรมทั้งหลาย ล้วนมีสภาพเป็นสหกรรมโดยปริยาย

การเรียนรู้เรื่องกรรมจึงต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับสภาพแวดล้อม ของการกระทำกรรมนั้นๆ ด้วย และต้องยอมรับความจริงที่ว่า เป็นเรื่องยากที่จะไม่กระทำกรรมใดๆ เลย ไม่ว่าจะเป็นกรรมดีหรือกรรมชั่วก็ตาม โดยเฉพาะในโลกยุคนี้ที่สังคมมีความซับซ้อน และเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์โยงใยกันไปหมด กระแสการพัฒนาของเทคโนโลยีที่ทำให้การส่งผ่านข่าวสารข้อมูลระหว่างกันอย่างสะดวกรวดเร็ว ก็ล้วนมีผลให้การทำกรรมในสังคมโลกปัจจุบัน มีผมกระทบที่รุนแรงและรวดเร็วขึ้นกว่ายุคสมัยเดิมๆ เป็นอันมาก ดังนั้นการกระทำใดๆ ในยุคนี้ จึงดูเหมือนว่า ส่งผลกระทบไปในวงกว้าง ทำให้ผลของกรรมนั้นสะท้อนกลับมาอย่างรวดเร็วและเห็นผลทันตา

ยกตัวอย่างเช่น คนที่ฆ่าคนตายนั้น หากเป็นสมัยก่อน กว่าจะจับได้ก็คงยากลำบากไม่น้อย และส่วนใหญ่ก็อาจจะหลบหนีการจับกุมไปได้ เพราะสังคมและประชากรยังไม่แผ่กว้างเหมือนในปัจจุบัน ทำให้ยังมีสถานที่หลบซ่อนได้มาก รวมไปถึงเทคโนโลยีหรือวิทยาการในการสืบสวนสอบสวนก็ยังไม่เจริญก้าวหน้าเหมือนในยุคนี้ แต่ถ้าเป็นในปัจจุบันโอกาสที่จะหนีพ้นก็มีได้น้อยกว่าเดิม แม้จะไม่ถึงกับไม่มี จึงทำให้ดูคล้ายกับว่า ฆาตกรผู้นั้นได้รับผลสนองของกรรมอย่างรวดเร็ว แต่ในขณะเดียวกันเมื่อมีการพัฒนาวิทยาการไปมาก และสังคมก็เต็มไปด้วยการแข่งขัน จึงย่อมหลีกไม่พ้นที่จะเกิดความเครียดในหมู่ชน จนทำให้การก่ออาชญากรรมมีสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัวไปด้วย

แน่นอนว่า การส่งผลของกรรมนั้น มิได้ขึ้นอยู่กับเทคโนโลยีหรือสภาพสังคมใดๆ ผู้ที่กระทำสิ่งใดไว้ย่อมหลีกไม่พ้นจากผลแห่งการกระทำของตน ที่ย้อนกลับมาตอบสนองไม่ช้าก็เร็ว และถ้าจะกล่าวกันตามตรง ก็ต้องบอกว่า การสนองผลของกรรมนั้นมีวงรอบที่แน่นอน ขึ้นกับความแรงของเจตนาในการกระทำ หากมีความตั้งใจมุ่งมั่นที่จะทำมาก ก็ย่อมทำให้เจตนามีกำลัง การกระทำกรรมลงไปด้วยเจตนาดังกล่าว ก็ย่อมได้รับผลของกรรมที่สนองตอบอย่างรุนแรงและรวดเร็ว คราวนี้จะขอยกตัวอย่างคนทำกรรมในแง่ดีบ้าง อาทิเช่น คนที่มุ่งมั่นตั้งใจขยันทำมาหากิน และรู้จักเก็บออม บริหารการใช้จ่ายอย่างเหมาะสม คนเหล่านี้ย่อมสามารถพบกับความสำเร็จ ในการยกฐานะของตนให้สูงขึ้นและมีความมั่งคั่งมั่นคงได้ในเวลาที่ไม่นานนัก ขึ้นกับกำลังของความมุ่งมั่นที่เขามีอยู่

ท่านจึงกล่าวว่า เจตนาหรือความตั้งใจในการกระทำ ก็คือตัวของกรรม และเป็นปัจจัยในการกำหนดผลของกรรมนั้นๆ ด้วย ในขณะเดียวกันหากมีคนหมู่มากเกิดมีเจตนาหรือความตั้งใจในการกระทำกรรมใดๆ สักอย่างหนึ่งแล้ว ผลของกรรมนั้นย่อมรุนแรงกว่าการกระทำด้วยคนเพียงคนเดียวเป็นธรรมดา และนี่เองที่เป็นที่มาของสหกรรม หรือกรรมหมู่ ที่กระทำด้วยคนมากกว่าหนึ่งคนขึ้นไป และเมื่อผลของกรรมย้อนกลับมาสนองแล้ว พวกเขาก็จะได้รับผลกรรมเหล่านั้นพร้อมๆ กันในเวลาเดียวกัน นี่เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้กฏแห่งกรรมดูเหมือนซับซ้อน และยากที่จะคาดเดา ทั้งๆ ที่พื้นฐานของกฏเกณฑ์นี้ก็คือ ทุกการกระทำจะต้องได้รับผลของการกระทำสนองตอบอย่างแน่นอนเท่านั้น

จากที่บรรยายมาทั้งหมด คงจะพอทำให้ท่านทั้งหลายเห็นถึงความจำเป็นในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับกฏแห่งกรรมและการสนองผลของมัน เพราะดังที่กล่าวมาแล้วว่า ทุกชีวิตยากที่จะหลีกพ้นการกระทำกรรม เมื่อเกิดมาแล้วท่ามกลางสหสัมพันธ์ของสังคม และสภาพแวดล้อมรอบด้าน ทุกย่างก้าวจึงล้วนยากที่จะหลีกเลี่ยงการปฏิสัมพันธ์กับสิ่งอื่นๆ และการเบียดเบียนซึ่งกันและกันก็เป็นธรรมชาติประการหนึ่งของโลกียะ แม้เรานั่งอยู่เฉยๆ ดูเหมือนไม่ได้ทำอะไร แต่เชื้อโรคหรือสิ่งมีชีวิตเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วน ก็อาจกำลังกัดกร่อนร่างกายของเราไปทีละน้อย ขณะเดียวกันบางครั้งแค่เรานั่งฟังข่าว และนึกเกลียดชังหรือสาบแช่งผู้ใดไว้ในใจ นั่นก็เป็นการกระทำกรรมทางด้านความคิด หรือมโนกรรมไปเรียบร้อยแล้ว และกรรมเหล่านี้จะมากหรือน้อยก็ล้วนมีผลของมันรอตอบสนองเราอยู่ทั้งสิ้น ดังพุทธพจน์ที่กล่าวไว้ว่า อุจจาระแม้นิดหนึ่งน้อยหนึ่งก็มีกลิ่นเหม็น กรรมก็เช่นกันจะมากหรือน้อยก็ย่อมต้องมีผลตอบสนอง

จึงอาจกล่าวได้ว่าปัญหาที่มีอยู่ในชีวิตทั้งหมด ที่ดูเหมือนจะหาสาเหตุไม่ได้นั้น แท้ที่จริงก็ล้วนมาจากกรรมที่เราไม่ได้คาดคิดว่าได้กระทำลงไป เอาแค่กรรมปัจจุบันหรือกรรมในอดีตนับแต่เราเกิดมาในชาติปัจจุบันก็พอ ยังไม่ต้องเจาะลึกไปยังอดีตชาติที่ยากจะพิสูจน์ได้ เพราะเพียงแค่นี้ก็สามารถสร้างปัญหาความยุ่งยาก หรือผลประโยชน์ตอบแทนอย่างมีนัยสำคัญทั้งสิ้น หนังสือเล่มนี้จึงเกิดขึ้นเพื่อหาคำตอบสำหรับการขยายความในเรื่องของกรรมทั้งหลาย เป็นการเปิดโลกทัศน์ในแง่มุมที่หลากหลายมากขึ้น และช่วยให้ท่านผู้อ่านได้ตระหนักรู้และมีความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องของกรรมได้อย่างกว้างขวางและมีความชัดเจน จนสามารถดำรงตนอย่างเหมาะสมต่อสถานภาพของตนในกาลต่อไป

ติดตามรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone03/blg02/main.php

Destiny talk

ผู้เขียนเป็นคนหนึ่งที่มีประสบการณ์อยู่ในแวดวงของนักโหราศาสตร์ มาเป็นเวลานานพอสมควร แม้จะมิใช่ผู้ที่ประกอบอาชีพด้านนี้โดยตรง แต่ด้วยความสนใจส่วนตัว จึงเฝ้าติดตามศึกษามาโดยตลอด ด้วยประเด็นแรกเริ่มที่จุดประกายให้ผู้เขียนหันมาสนใจในเรื่องโหราศาสตร์ก็คือ ทำไมการทำนายทายทักพยากรณ์ หรือการนำไปใช้ปรับแก้ชะตาชีวิตของผู้คน ในแต่ละหลักวิชา จึงดูเหมือนว่าเป็นผลได้น้อย ทั้งที่แต่ละวิชาก็ล้วน มีหลักการที่ชัดเจน และล้วนมีพื้นฐานอยู่บนหลักวิชาสถิติสมัยใหม่ โดยผ่านการเก็บข้อมูลและวิเคราะห์วิจัยอย่างเป็นขั้นตอนมาหลายชั่วคน จนได้สูตรหรือกฏเกณฑ์ที่ตายตัวระดับหนึ่ง ซึ่งน่าจะใช้งานได้จริง

เมื่อเกิดคำถามขึ้นย่อมต้องแสวงหาคำตอบ ผู้เขียนจึงเริ่มเข้ามาทำการศึกษาหลักวิชาต่างๆ ของโหราศาสตร์อย่างจริงจัง เพราะต้องการรู้ให้ได้ว่า อะไรเป็นอุปสรรคขัดขวางที่ทำให้หลักวิชาเหล่านี้ไม่สามารถแสดงศักยภาพในตัวเองได้อย่างเต็มที่ และหลังจากได้ติดตามศึกษามาร่วมนับสิบๆ ปี ผู้เขียนก็เริ่มมองเห็นสารัตถะความจริงหลายประการ ที่คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่สนใจในวิชาโหราศาสตร์และการพยากรณ์ทั้งหลาย เผื่อว่าทุกท่านจะได้ตระหนักรู้ว่า การจะใช้วิชาโหราศาสตร์ให้เกิดผลอย่างจริงจังนั้น ท่านต้องรู้อะไรบ้าง และต้องทำอย่างไร จึงจะได้ผลตามที่คาดหวังไว้

และด้วยเหตุดังกล่าว ผู้เขียนจึงขอถือโอกาสใช้บทความสำหรับตอบคำถามนี้ ซึ่งผู้เขียนได้รับมอบหมายให้เป็นคนบรรยายเนื้อหาทั้งหมด เพื่อพยายามนำเสนอคำตอบแก่ทุกท่านที่สนใจจะใช้วิชาโหราศาสตร์ให้เป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าท่านจะเป็นผู้ที่ทำอาชีพด้านนี้หรือเป็นเพียงผู้ที่สนใจ ชอบไปปรึกษาหารือกับนักพยากรณ์เป็นปกติ ตลอดถึงท่านที่เพิ่งหันมาศึกษาเรียนรู้ในหลักวิชาอันหลากหลายภายใต้สาขาของศาสตร์แห่งการพยากรณ์นี้ เผื่อว่าจะได้ใช้เป็นข้อมูลประกอบในการศึกษาเรียนรู้ หรือแม้แต่การนำไปใช้งานจริง โดยผู้เขียนจะพยายามถ่ายทอดสุดความสามารถ จากประสบการณ์และความรู้ที่สั่งสมมาตลอดเวลาหลายสิบปี ทั้งนี้ก็ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าว่า ผู้คนในสังคมจะได้ประโยชน์จากวิชาโหราศาสตร์อย่างแท้จริง

มีสิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนใคร่จะขอพูดถึงเป็นการเฉพาะ ก่อนที่ท่านจะเข้าไปอ่านบทความของผู้เขียน นั่นคือ ทุกเรื่องราวที่ผู้เขียนจะนำมาเสนอนี้ ให้ถือว่าเป็นเพียงข้อมูลความคิดเห็นส่วนบุคคลเบื้องต้น แม้ว่าบางส่วนจะมีการยกข้อความของผู้รู้ที่น่าสนใจ ก็ขอให้ถือว่าเป็นมุมมองของผู้เขียนเท่านั้น มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าของข้อมูลแต่อย่างไร ทั้งนี้ก็เพื่อให้ทุกคนได้สบายใจว่า ข้อมูลความรู้ที่จะได้ไปนั้น เป็นเหมือนการพูดคุยกันฉันเพื่อน มิมีอะไรที่มุ่งหมายจะต้องยืนยันข้อเท็จจริงกันอย่างเอาเป็นตาย ทั้งไม่ประสงค์การพิสูจน์ใดๆ ตามนโยบายของทางเว็บไซท์ดาวแปด ที่เน้นให้ผู้เขียนทุกท่านต้องบอกกล่าวไว้แก่ผู้อ่าน ซึ่งผู้เขียนก็เห็นด้วยตามนั้นอย่างเต็มที่ เอาเป็นว่าทุกสิ่งที่ผ่านตาท่านจากนี้ไปในบทความส่วนของผู้เขียน ก็ขอให้ถือเสียว่า เหมือนมีคนมาบอกเล่าเรื่องราวบางอย่างให้ฟัง สิ่งที่ท่านต้องทำ ก็แค่เพียงฟังหูไว้หู เผื่อประดับความรู้ไว้เท่านั้น

ส่วนท่านที่สนใจศึกษาเรียนรู้ในเรื่องของศาสตร์พยากรณ์เหล่านี้อย่างจริงจัง ผู้เขียนก็ยินดีที่จะเสนอแนะให้ท่านนำไปทดลองปฏิบัติ หรือใช้งานจริง เพราะมันเป็นวิธีเดียวที่จะใช้ประโยชน์จากบทความของผู้เขียนได้อย่างจริงจัง ส่วนว่าเมื่อท่านได้ลองนำไปใช้แล้ว ได้ผลเป็นประการใด จะลองเมลล์มาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันก็ยินดี และสำหรับท่านที่ชอบไปหาหมอดู เพื่อให้ช่วยทำนายทายทักชะตาชีวิตให้ เมื่อมาอ่านบทความของผู้เขียนแล้ว ก็หวังว่า จะเป็นเพียงการเพิ่มเติมข้อมูลใหม่ๆ ให้ท่านรับรู้ไว้ มิได้มีจุดประสงค์ที่จะเจตนาหยุดยั้งหรือห้ามปราม มิให้ท่านกระทำในสิ่งที่ชอบ ยิ่งไม่มีวัตถุประสงค์จะไปขัดขวางการประกอบอาชีพหรือการทำมาหากินของผู้ใดทั้งสิ้นด้วย

เพียงแต่ว่า ก่อนที่ท่านจะไปรับการพยากรณ์นั้น เมื่อได้ทราบข้อมูลที่ผู้เขียนนำเสนอให้ ท่านก็จะได้ทำใจเตรียมพร้อมไว้ระดับหนึ่ง เมื่อได้รับคำพยากรณ์ในทางที่ดี ก็จะได้ไม่ต้องตื่นเต้นดีใจจนเกิดเหตุ หรือเมื่อพบเจอกับคำพยากรณ์ในทางที่ไม่ดี ก็ไม่ต้องตื่นตระหนกเสียขวัญโดยใช่ที่ เพราะว่าทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ ในดีมีเสีย ในเสียมีดี หรืออย่างที่เขามักจะพูดกันว่า ในทุกวิกฤตย่อมมีโอกาสรอคอยอยู่ ดังนั้นทุกคำพยากรณ์ จึงเป็นเหมือนคำเตือนมากกว่า เพื่อให้เรารู้เส้นทางในการดำเนินไปของชะตาชีวิตในวันข้างหน้า บอกให้เรารู้ว่ามีอะไรบ้างที่รอคอยเราอยู่ เพื่อที่เราจะได้เตรียมพร้อมรับมือกับมันได้ด้วยความไม่ประมาทเท่านั้น

อนึ่ง คำตอบหรือบทความทั้งหมดที่ผู้เขียนจะถ่ายทอดนับจากนี้ไป ก็ขอให้ถือเป็นเพียงการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นฉันมิตรระหว่างกัน ผู้รู้ใดที่มีความคิดเห็นแปลกแยกแตกต่างออกไป ด้วยหลักแห่งเหตุแลผลที่ปราศจากอคติ ผู้เขียนก็ยินดีจะแลกเปลี่ยนพูดคุยด้วย โดยท่านสามารถติดต่อผ่านเข้ามาทางเว็บไซท์ WWW.DAOW8.COM แห่งนี้ รวมไปถึงบรรดาท่านที่มีข้อสงสัยกังขาในเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับศาสตร์พยากรณ์ทุกสาขา ก็สามารถส่งเมลล์สอบถามเข้ามาได้เช่นกัน โดยผู้เขียนจะพยายามค้นหาคำตอบที่น่าพึงพอใจ พร้อมด้วยเหตุผลและข้อมูลหลักฐานอ้างอิงประกอบมาช่วยไขข้อข้องใจของทุกๆ ท่านให้อย่างสุดความสามารถ

ติดตามรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone03/blg03/main.php

สนทนายามสายันต์

คงเป็นสิ่งที่ปฏิเสธได้ยากว่า แม้แต่ในยุคปัจจุบันที่วิทยาศาสตร์มีความเจริญก้าวหน้าไม่หยุดนิ่ง โดยดูได้จากวิทยาการหรือเทคโนโลยีต่างๆ ที่ได้รับการพัฒนาออกมา ในรูปแบบของอุปกรณ์เครื่องใช้ ที่ล้วนเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันของพวกเราอย่างไม่อาจจะแยกออกจากกันได้ หรืออาจกล่าวอีกนัยก็คือไม่สามารถขาดได้นั่นเอง แต่ถึงกระนั้น คำถามทั้งหลายเกี่ยวกับชีวิตหลังความตาย หรือเรื่องราวของโลกวิญญาณ ก็ยังคงไร้คำอธิบายที่ชัดเจนแบบเป็นรูปธรรม หรือที่เรียกได้ว่า ไม่เป็นที่ยอมรับในแวดวงของวิทยาศาสตร์ จนถึงขั้นที่อาจปฏิเสธไปเลยด้วยซ้ำว่า เรื่องราวเหล่านี้ไม่ใช่วิทยาศาสตร์

มันเป็นการง่ายที่จะขจัดสิ่งที่ตนเองไม่สามารถทำความเข้าใจ หรือหาคำอธิบายที่เหมาะสมด้วยบริบทแห่งทฤษฎีที่ตนเองยึดถืออยู่ แต่มันยากกว่าที่จะทำใจเป็นกลาง และเปิดใจกว้างออกยอมรับข้อมูลเหล่านั้นมาประกอบการพิจารณา หากทฤษฎียังไม่สามารถอธิบายได้ในปัจจุบัน ก็ใช่ว่ามันจะไม่มีคำอธิบายที่มีเหตุผลในอนาคต เมื่อทฤษฎีก็เป็นเพียงแนวคิดล่าสุด ที่ถูกใช้ในการอธิบายสิ่งต่างๆ ที่ทฤษฎีรองรับได้ และเป็นที่ยอมรับของผู้คนในวงการ แต่ถึงกระนั้นมันก็ไม่ใช่ความจริงอันสมบูรณ์หรือสัจจะขั้นสุดยอดที่จะไม่ถูกแปรเปลี่ยนอีกต่อไป ดังนั้นการยึคติดอยู่กับสิ่งที่ตนเชื่อถือ แล้วปฏิเสธสิ่งที่ตนไม่เข้าใจ จึงง่ายกว่าในแง่ของการกำจัดปัญหาออกไป แต่มันไม่ก่อประโยชน์ใดๆ ทั้งต่อตัวของคนที่มีความคิดเช่นนั้น หรือต่อคนอื่นโดยส่วนรวมทั้งหลาย

การเปิดใจยอมรับว่า สิ่งที่ไม่อาจหาคำอธิบายได้อย่างเป็นรูปธรรม ก็เป็นเพียงหนึ่งในกลุ่มข้อมูลที่จะถูกนำมาพิจารณาหรือเรียนรู้อย่างจริงจังต่อไป หาใช่สิ่งที่ไร้สาระโดยสิ้นเชิง ผ่านการตัดสินจากแค่เพียงความไม่รู้ของตนเองเท่านั้น การทำใจเป็นกลางๆ ไม่จำเป็นต้องเชื่อ แต่ก็ไม่ถึงกับสรุปลงไปตายตัวว่าไม่เชื่อ ขอเพียงทำใจสบายๆ และเปิดกว้างออกรับรู้ข้อมูลและประสบการณ์ที่จะผ่านเข้ามาจากการทดสอบทดลองสารพัดวิธีอย่างมีระบบ ผู้เขียนก็เชื่อว่าไม่ช้าก็เร็วท่านย่อมจะได้รับทราบข้อเท็จจริงด้วยตัวเองตามสมควร

แต่จะอย่างไรก็ตาม บทความนี้คงมิได้มีจุดประสงค์ที่จะนำเสนอวิถีทางพิสูจน์ในเรื่องราวใดๆ ที่วิทยาศาสตร์ยังไม่ให้การยอมรับอย่างเป็นทางการ โดยเฉพาะเรื่องของชีวิตหลังความตาย หรือที่รู้จักกันในนามของโลกวิญญาณ ซึ่งคนส่วนใหญ่เชื่อกันว่า เป็นที่ดำรงอาศัยอยู่ของเหล่าภูติผีปีศาจ ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวอันสยดสยอง น่าหวาดหวั่นพรั่นพรึง เป็นที่หวาดกลัวของบรรดาผู้คนในโลกมนุษย์แม้ในยุคที่เทคโนโลยีมีความก้าวหน้าล้ำยุคถึงเพียงนี้ สาเหตุหนึ่งที่น่าจะเป็นข้อสังเกตุก็คือ ความหวาดกลัวทั้งหลายทั้งปวงที่ผู้คนมีต่อเรื่องของโลกวิญญาณนั้น ก็ล้วนมาจากความไม่รู้ หรือการไม่มีข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับโลกวิญญาณ ตลอดถึงความเป็นอยู่ของพวกเขาในโลกเหล่านั้น นี่จึงน่าจะเป็นปัจจัยสำคัญ ที่อยู่เบื้องหลังความหวาดกลัวของผู้คนทั้งหลายนั้น

จุดประสงค์ของบทความนี้ จึงต้องการจะเป็นอีกหนึ่งช่องทาง หรือปากเสียงที่จะสื่อความถ่ายทอดเรื่องราวบางแง่บางมุมของโลกวิญญาณมาให้ท่านผู้อ่านที่สนใจได้รับรู้ แต่เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงความขัดแย้งใดๆ ที่อาจจะมีขึ้นจากกรอบของคติความเชื่อใดๆ ในสังคม ผู้เขียนจึงจำต้องนำเสนอไว้ในรูปของนวนิยาย ในแนวเรื่องเล่า ผ่านพิธีกรผู้จัดรายการ Twillight Talk หรือ สนทนายามสายันต์ ที่ถ่ายทอดตรงมาจากโลกวิญญาณ เชิญทุกท่านได้ติดตามไปกับการดำเนินรายการของ เอิร์นนิ่ง เฮลล์ พิธีกรคนดังจากดินแดนหลังความตาย ตามเขาไปรับรู้เกี่ยวกับความเป็นอยู่ และบทบาทที่พวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับโลกแห่งชีวิตก่อนความตาย ที่เราท่านอาศัยอยู่

อนึ่ง เพื่อความสบายใจของท่านผู้อ่านทุกชาติศาสนา ผู้เขียนจึงต้องขอออกตัวว่า เรื่องเล่าเหล่านี้เป็นเพียงเนื้อหาสำหรับเสพเพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้มีเจตนาใดๆ ที่จะก้าวล่วงหลักธรรม ปรัชญา หรือคติความเชื่อของลัทธินิกายใดๆ ทั้งสิ้น ขอให้ทุกท่านได้โปรดทำความเข้าใจกันตามนี้ เพื่อที่ท่านจะได้ร่วมติดตามการดำเนินรายการของพิธีกรคนดังได้อย่างเปี่ยมอรรถรส และสามารถดื่มด่ำกับทุกบรรยากาศ และความรู้สึกได้อย่างเต็มที่ โดยไร้กรอบข้อจำกัดหรือขีดขั้นใดๆ อันอาจจะขัดขวางความบันเทิงที่พึงมีพึงได้โดยไม่จำเป็น

การดำเนินรายการของเอิร์นนิ่ง เฮลล์ ถูกวางไว้ในหลากหลายลีลา ทำให้รายการสนทนายามสายันต์นั้น ปิ่มๆ จะเข้าข่ายของรายการวาไรตี้โชว์ เพียงแต่จะเน้นไปที่เรื่องราวสยองขวัญสั่นประสาท ในมุมมองของผู้อ่านชาวมนุษย์ ซึ่งสำหรับชาวโลกวิญญาณแล้ว เรื่องเล่าเหล่านี้ก็ไม่ต่างจากการพูดคุยเรื่องราวในชีวิตประจำวันของพวกเขาเท่านั้น หาได้มีความประหลาดพิสดารใดๆ ดังนั้น ในบางแง่มุมของรายการจึงอาจปรากฏอารมณ์ขันแบบชาวโลกวิญญาณ ซึ่งท่านผู้อ่านอาจจะไม่รู้สึกตามไปด้วย ก็มิเป็นไร เพราะจุดประสงค์ของผู้เขียนและผู้จัดทำรายการดังกล่าวนั้น ต้องการเพียงนำเสนอเรื่องราวในมุมมองจากซีกฝั่งของชีวิตหลังความตายบ้าง เนื่องจากมันเป็นสิ่งที่ทุกท่านยังไม่คุ้นเคย เลยพาลไม่เข้าใจ หรือไม่กล้าที่จะทำความเข้าใจกันไปด้วยซ้ำ

ท้ายสุดนี้ผู้เขียนก็ยังหวังในความใจกว้างของท่านผู้อ่านทั้งหลาย ก่อนที่จะพลิกไปอ่านเนื้อเรื่องหรือติดตามชมรายการของพวกเรา ทั้งนี้ก็เพื่อความเข้าใจที่ท่านผู้อ่านอาจจะได้รับจากการติดตามเรื่องราวทั้งหมดนี้ และมันจะทำให้ความรู้สึกของท่านกับพวกเราชาวโลกวิญญาณ ไม่ห่างไกลเกินกว่าจะเชื่อมโยงถึงกันได้ จงจำไว้เสมอว่า โลกแห่งชีวิตหลังความตาย ก็ไม่ต่างจากโลกที่พวกท่านอาศัยอยู่ มันอาจจะเหมือนด้านทั้งสองของเหรียญเดียวกัน ที่กำลังหมุนวนรอบตัวเองอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นมิติภพของมนุษย์ หรือชาวโลกหลังความตายทั้งหลาย ต่างก็ไม่ได้มีความแปลกแยกออกจากกันแต่ประการใด และแท้จริงแล้วธรรมชาติของพวกเราทั้งสองโลกก็ล้วนเป็นเพียงดวงวิญญาณที่ร่อนเร่สัญจรกันไปอย่างไร้จุดหมายปลายทางทั้งสิ้น แล้วท่านอาจจะพบว่า ช่องว่างระหว่างพวกเรานั้นน้อยกว่าที่ท่านคิดไว้แต่แรกมากมายนัก กระทั่งว่า ต่างฝ่ายอาจต่างรายล้อมอยู่รายรอบซึ่งกันและกันตลอดเวลาด้วยซ้ำไป

ติดตามรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.firenine.com/zone12/blg01/main.php

คัมภีร์ถอดรหัส 1 : ผู้ปรับชะตา

หนังสือเล่มนี้ถูกเขียนขึ้นด้วยความพยายามที่จะตอบโจทย์ เกี่ยวกับการไขรหัสแห่งความเร้นลับของชีวิตที่ซ่อนเร้นอยู่ในเส้นทางแห่งกาลเวลา ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต โดยอิงอาศัยข้อมูลเชิงสถิติที่ได้จากการเฝ้าสังเกตุและเก็บบันทึกข้อมูลของบรรดาผู้คนหลายชั่วรุ่น กระทั่งได้เป็นสูตรสำเร็จหรือกฏเกณฑ์ที่เพียงพอจะพยากรณ์เหตุการณ์ซึ่งจะเกิดขึ้นในอนาคต พร้อมทั้งคำชี้แนะในการปรับเปลี่ยนแก้ไขชะตากรรมให้ดำเนินไปบนหนทางที่ถูกต้อง และกลมกลืนกับวิถีของธรรมชาติ เพื่อช่วยให้ชีวิตได้พบกับความสงบสุขตามอัตตภาพของแต่ละบุคคล

ส่วนการที่เรียกขานเป็นคัมภีร์ ก็เนื่องมาจากเนื้อหาอันหลากหลาย ที่เกิดขึ้นจากความพยายามในการผนวกรวมเอาสรรพศาสตร์และวิชา ที่จะถูกใช้ในการถอดรหัสของชะตากรรม มารวบรวมเรียบเรียงเอาไว้ในที่เดียว โดยผ่านประสบการณ์การที่ได้จากการศึกษาเรียนรู้ และการลงมือปฏิบัติในสถานการณ์จริง เพื่อให้ง่ายต่อการศึกษาค้นคว้า สำหรับผู้อ่านที่มีความสนใจในศาสตร์แห่งการอ่านและปรับชะตาทั้งหลายนี้ ซึ่งหลายคนคงจะรู้จักกันดีอยู่แล้ว ในนามของโหราศาสตร์ แต่ที่ไม่พยายามเรียกขานเช่นนั้น เป็นเพราะผู้เขียนต้องการก้าวให้พ้นออกไปจากกรอบความคิดเดิมๆ ที่นักโหราศาสตร์ทั่วไปดำเนินอยู่ เนื่องจากธรรมชาติมีความหลากหลายและแปรเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา ศาสตร์ที่มีอยู่เดิมจึงจำต้องผ่านการปรับแก้ให้ถูกต้องและสอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงในโลกยุคปัจจุบัน

โดยผู้เขียนจะพยายามให้ข้อมูลในเชิงลึก เพื่อที่ผู้อ่านจะสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการปรับเปลี่ยนกรรมวิธีในการคำนวณ การสังเกตุ การตรวจสอบ และการแปลรหัสความหมายที่ซ่อนเร้นอยู่ในธรรมชาติภาวะเหล่านั้น เพื่อให้ได้กระบวนการที่สอดคล้องกับเหตุการณ์ที่เป็นจริง ไม่ใช่เป็นเพียงการท่องจำสูตรแบบเดิมๆ ที่มักจะมีการถ่ายทอดไว้ในหลายกรณี เนื่องจากสังคมปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงไปมาก จนบางครั้งข้อมูลเชิงสถิติดั้งเดิม ซึ่งเก็บกันมาหลายชั่วรุ่นอาจกลายเป็นสิ่งที่ล้าสมัยและไม่อาจใช้งานได้จริง ส่งผลให้ไม่สามารถใช้อ่านและถอดรหัสชะตากรรมได้อย่างถูกต้อง เมื่อโลกที่แท้มีสภาพที่แปรปรวนไม่หยุดนิ่ง ศาสตร์แห่งการพยากรณ์และการปรับชะตาเหล่านี้ จึงจำต้องมีพลวัตรในการปรับเปลี่ยนตัวเองให้สามารถก้าวทันยุคสมัยมากยิ่งขึ้น

การบูรณาการองค์ความรู้จากกรรมวิธีอันหลากหลายนั้น ก็เป็นอีกแนวทางหนึ่งในการเรียบเรียงหนังสือเล่มนี้ เนื่องจากว่าการถอดรหัสของชะตากรรมนั้น จะต้องหาทางประมวลเอาข้อมูลทั้งหมดที่มีอิทธิพลหรือมีนัยสำคัญต่อผังชะตาที่ต้องการวิเคราะห์ มารวมกันไว้ให้ครอบคลุมมากที่สุด ทั้งนี้เพื่อที่จะได้ตรวจสอบได้อย่างทั่วถึง ซึ่งเป็นไปตามหลักเกณฑ์ในการถอดรหัสข้อมูลทั่วไป เพราะยิ่งมีตัวอย่างของข้อมูลมากขึ้นเพียงใด ก็จะทำให้สามารถหาความสัมพันธ์ในการถอดรหัสข้อมูลเหล่านั้นได้อย่างถูกต้องและตรงตามความเป็นจริงมากยิ่งขึ้น

มีอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องจดจำให้ขึ้นใจไว้ก็คือ นักถอดรหัสที่เก่งจะต้องเป็นนักสังเกตุการณ์ที่ยอดเยี่ยมด้วย เพราะความสัมพันธ์ระหว่างงข่าวสารข้อมูลทั้งหมดนั้น ส่วนหนึ่งจะได้มาจากความแหลมคมในการเฝ้าติดตามการเลื่อนไหลของกระแสข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมด เพื่อหาทางประเมินให้ได้ว่ามีทิศทางการเคลื่อนไหวไปยังที่ใด และมีการแปรเปลี่ยนในช่วงจังหวะหรือท่วงทำนองใดบ้าง ความจริงกระบวนวิธีเหล่านี้ก็ไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่อะไร เพราะบรรพชนก็ดำเนินการมาในรูปแบบเดียวกันนี้ เพียงแต่ปัจจุบันการประมวลผลข้อมูลปริมาณมหาศาลนั้น สามารถกระทำได้อย่างสะดวกและง่ายดายยิ่งขึ้น โดยผ่านเทคโนโลยีด้านคอมพิวเตอร์ ทั้งในการจัดระบบของข้อมูล การคำนวณ และการวิเคราะห์หรือการแปรความหมายของผลที่ได้รับ โดยเริ่มต้นที่หลักการดั้งเดิมซึ่งโบราณชนทั้งหลายได้กำหนดเป็นกฏเกณฑ์ไว้ให้ แล้วนำมาผสมผสานหรือประยุกต์เข้ากับข้อมูลความเป็นจริง ที่ได้จากการสังเกตุและเก็บรวบรวมเพิ่มเติม เพื่อสร้างเป็นหลักการใหม่ที่จะสามารถใช้ไขรหัสและอธิบายข้อเท็จจริงทั้งหมดได้อย่างถูกต้อง และครอบคลุมสถานการณ์ต่างๆ ได้มากที่สุด

อ่านมาถึงตรงนี้ ทุกท่านคงพอจะทำความเข้าใจได้ระดับหนึ่งแล้วว่า สรรพศาสตร์ทั้งหลายในโลกล้วนมีความเป็นพลวัตร คือเคลื่อนไหวหรือเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เป็นไปตามกฏแห่งการวิวัฒน์ตนเองทางอารยธรรมของสังคม ซึ่งย่อมส่งผลกระทบในมุมกว้าง ยกตัวอย่างเช่น การพัฒนาทางด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี ที่กลายมาเป็นพื้นฐานในการสร้างผลิตภัณฑ์นานาชนิด และตัวผลิตภัณฑ์เหล่านี้ก็เข้าไปมีบทบาทและปรับเปลี่ยนรูปแบบการใช้ชีวิตของผู้คน จนท้ายที่สุดก็ย่อมจะส่งผลกระทบต่อโครงสร้างของสังคมในภาพรวมอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง และเมื่อการดำเนินชีวิตของผู้คนแปรเปลี่ยนไป ก็ย่อมส่งผลต่อพฤติกรรม แนวคิด และมโนคติของพวกเขาเหล่านั้น จนอาจทำให้สูตรสำเร็จหรือกฏเกณฑ์ต่างๆ ที่ได้มาจากข้อมูลเชิงสถิติในอดีต ไม่อาจใช้ได้ทั้งหมด และนี่คือสาเหตุที่ทำให้ คัมภีร์ผู้ถอดรหัสชะตากรรมเล่มนี้ ต้องดำเนินอยู่บนหนทางแห่งการเปลี่ยนแปลง เพื่อปรับเปลี่ยนกฏเกณฑ์ต่างๆ ทางโหราศาสตร์ดั้งเดิม ให้มีความทันยุคสมัยมากขึ้น

ท้ายสุดนี้ ผู้เขียนก็ต้องขอออกตัวว่า มิใช่ผู้รู้ที่ทรงภูมิปัญญาในด้านนี้เหนือกว่าผู้ใด และเชื่อแน่ว่าย่อมมีผู้รู้ที่เหนือกว่าผู้เขียนอยู่อีกมาก ดังนั้นสิ่งที่ผู้เขียนนำมาถ่ายทอดนี้ จึงขอให้ถือเป็นเพียงภาคขยายส่วนเล็กๆ ของศาสตร์แห่งการพยากรณ์ทั้งหลาย เป็นการนำเสนอแง่มุมความคิด และโลกทัศน์เกี่ยวกับการใช้วิชาพยากรณ์แต่ละสาขา ด้วยทัศนะที่อาจจะแตกต่างออกไปบ้าง ในฐานะผู้ที่สนใจติดตามศึกษาค้นคว้าศาสตร์แห่งการพยากรณ์มากว่าสิบปี ผู้เขียนจึงได้พบเห็นข้อเท็จจริงในหลายกรณีที่ไม่เป็นไปตามกฏเกณฑ์ดั้งเดิมเหล่านั้น จึงทำให้ผู้เขียนต้องทำการปรับแต่งสูตรการคำนวณและหลักเกณฑ์บางส่วนบ่อยครั้ง เพื่อให้มีความสอดคล้องและสามารถอธิบายสภาพความเป็นจริงที่เกิดขึ้นได้อย่างถูกต้อง เรื่องนี้ต้องถือว่าสำคัญมาก เพราะหากการถอดรหัสไม่ได้ผลลัพธ์ที่ชัดเจนเพียงพอ ก็ย่อมจะนำไปสู่การปรับแก้ที่ผิดพลาด จนอาจทำให้สถานการณ์เลวร้ายกว่าที่เป็นอยู่เดิม

ติดตามรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone03/blg01/main.php

ไขรหัสลับปริศนา

มีคำถามมากมายสำหรับผู้ที่ไม่สามารถก้าวพ้นออกไปจากสัมผัสปกติของมนุษย์ มันทำให้พวกเขาเฝ้าวนเวียนสืบค้นหาคำตอบอยู่ตลอดเวลานับแต่อดีตกาลจวบจนปัจจุบัน ที่สำคัญคือ หากพวกเขายังคงใช้สมมติฐาน ในการศึกษาค้นคว้าบนพื้นฐานแห่งสามัญสำนึกปกติที่พวกเขาคุ้นเคยแล้ว สิ่งที่พวกเขาจะพบก็คงมีเพียงปรากฏการณ์ที่อยู่ภายใต้ขอบเขตอันจำกัดของสำนึกเหล่านั้น ไม่อาจก้าวพ้นออกไปยังฐานความรู้ร่วมของจักรวาลที่กว้างใหญ่ไพศาลอย่างแท้จริง

บันทึกฉบับนี้จึงเกิดขึ้นพร้อมความพยายามที่จะชี้ประเด็นให้ผู้คนเหล่านั้น ได้เปิดมุมมองโลกทัศน์ออกไปจากวิสัยภาวะปกติที่พวกเขาดำรงอยู่ แม้มันจะไม่ใช่คำตอบที่สมบูรณ์พร้อม แต่ก็น่าจะช่วยสะกิดเตือนให้พวกเขาได้เปิดโลกทัศน์ ออกมองหาความจริงของธรรมชาติในแง่มุมที่แตกต่างไปจากเดิม เผื่อว่าบางทีพวกเขาอาจจะสามารถค้นพบหนทางใหม่ๆ ในการเข้าถึงขุมปัญญาแห่งความรู้ ซึ่งจะสามารถให้คำตอบในสิ่งที่พวกเขาต้องการ

หลายๆ บทความในบันทึกฉบับนี้ ผู้เขียนได้นำเอาข่าวสารข้อมูลที่ได้รับมา จากแหล่งข่าวสารต่างๆ ที่หลายเรื่องล้วนอยู่พ้นออกไปจากสามัญสำนึกปกติ และยากที่จะอธิบายให้เกิดความแจ้งชัดในทีเดียว เพราะมันเป็นความรู้ที่ได้มาจากส่วนอื่น หรืออาจกล่าวได้ว่ามาจากมิติภาวะอื่นๆ ในจักรวาล และเมื่อผู้อ่านไม่มีความรู้พื้นฐานที่เหมาะสม จึงย่อมไม่อาจทำความเข้าใจได้ทั้งหมด แต่นั่นไม่ใช่จุดประสงค์หลักของบันทึกฉบับนี้ กล่าวคือมิได้มุ่งหวังให้ผู้อ่านเกิดความเข้าใจในทันที เพียงแต่ต้องการเปิดประเด็นความคิดเห็น ให้ผู้อ่านได้รับรู้ข่าวสารในแง่มุมที่แตกต่างออกไปจากปรากฏการณ์ปกติสามัญ ซึ่งทุกคนล้วนได้สัมผัสอยู่ทุกวี่วัน

ข่าวสารหลายส่วนที่ได้นำเสนอในบทความหรือบันทึกชุดนี้ จะถูกนำเสนอในลักษณะที่เป็นประเด็นแง่คิด ให้ผู้อ่านนำไปลองพิจารณาตามด้วยมโนคติที่ผู้อ่านแต่ละท่านมีอยู่ โดยในเรื่องนี้ผู้เขียนต้องการให้คำแนะนำบางอย่าง สำหรับการอ่านบันทึกชุดนี้ให้สนุกและไม่เคร่งเครียดจริงจังจนเกินไป ผู้อ่านควรทำใจให้เป็นกลางๆ ไม่ต้องตั้งความมุ่งหมายว่า กำลังอ่านสิ่งที่มีความสำคัญยิ่งยวดแต่ประการใด ให้คิดเสียว่า เหมือนกำลังอ่านหนังสือนวนิยายเพื่อความบันเทิงสักเล่ม แล้วค่อยติดตามผู้เขียนไปทีละขั้นตอน ท้ายสุดแล้วท่านจะรู้สึกอย่างไรต่อบทความเหล่านี้ก็สุดแล้วแต่ หากถามว่าผู้เขียนมีความคาดหวังใดต่อผลตอบสะท้อนของผู้อ่าน ก็ต้องขอบอกว่า เพียงทำให้ท่านอ่านแล้วสนุกก็น่าจะเกินพอแล้ว

ที่สำคัญบทความหลายเรื่องหลายตอนในบันทึกชุดนี้นั้น ผู้เขียนก็ยอมรับว่า ค่อนข้างจะเป็นเรื่องที่เป็นวิชาการอยู่ไม่น้อย ดังนั้นหากผู้รู้ที่เชี่ยวชาญในสาขานั้นๆ มาอ่าน ก็สุดแล้วแต่ว่า ท่านจะเห็นประโยชน์จากเนื้อหาในบทความนั้นๆ มากน้อยเพียงใด และอย่างที่กล่าวไว้ข้างต้น จุดประสงค์ของการเขียนบทความเหล่านี้ คือการเสนอข้อมูลข่าวสารมุมมองใหม่ๆ ที่ผู้เขียนพยายามจะคัดสรรเฉพาะที่ค่อนข้างจะแตกต่างออกไป และอาจจะหาอ่านได้ไม่ง่ายนัก ดังนั้นเมื่อเป็นเพียงการเสนอแง่มุมแบบใหม่ของความคิด ท่านผู้รู้ทั้งหลายจึงสามารถนำไปพิจารณาครุ่นคิดเพื่อต่อยอดข้อมูลเหล่านี้ให้เกิดประโยชน์ต่อไปได้ โดยที่ผู้เขียนมิได้สงวนสิทธิ์ในส่วนเพิ่มขยายที่เกิดจากตัวท่านแต่ประการใด ในทางตรงกันข้ามกลับรู้สึกยินดี ที่จะมีส่วนในการสร้างสรรค์ความคิดหรือทฤษฎีใหม่ๆ ที่จะเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมต่อไป

ในส่วนของประเภทหรือแนวของเนื้อหาสาระที่จะนำเสนอนี้ ก็ต้องบอกว่าค่อนข้างหลากหลาย แรงบันดาลใจหรือจุดมุ่งหมายในการเขียนส่วนใหญ่ จะมาจากคำถามของคนรอบข้าง และท่านผู้อ่านที่แวะเวียนเข้ามาในเว็บไซท์ของดาวแปดดอทคอม และได้ฝากคำถามกันไว้ หลายๆ คำถามมีความซ้ำซ้อนและใกล้เคียงกัน เมื่อทางเว็บไซท์ดาวแปดเห็นว่า มีผู้คนจำนวนมากต้องการทราบ ส่วนหนึ่งจะถูกนำไปตอบไว้ใน Forum แต่เนื่องจากเป็นการตอบคำถามที่หลากหลาย จึงไม่สามารถลงในรายละเอียดได้ แต่จะทำการให้ข้อมูลเบื้องต้น และส่งต่อให้ไปอ่านในรายละเอียด ซึ่งจะปรากฏอยู่ในหนังสือหรือบันทึกชุดต่างๆ ที่สะสมอยู่ในเว็บไซท์ดาวแปดนั้น

ในส่วนของผู้เขียนจึงได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ลงรายละเอียดในส่วนของเรื่องราว ที่ค่อนข้างจะเป็นปริศนาในความคิดของหลายๆ คน ที่ยังไม่อาจพัฒนาญาณสัมผัสของตนให้ออกพ้นไปจากสามัญสำนึกปกติ หน้าที่ของผู้เขียนจึงเป็นเพียงคนนำสาร เป็นคนกลางที่จะส่งผ่านและถ่ายทอดข่าวสารต่างๆ เหล่านั้นมาลงไว้ในมิติภาวะส่วนนี้ ความจริงแล้วข่าวสารเหล่านี้ต้องถือว่าเป็นสมบัติส่วนกลางของจักรวาล เป็นฐานความรู้ที่สามารถใช้ร่วมกันได้ทั่วทั้งอนันตโลกธาตุ ไม่มีผู้ใดเป็นเจ้าของเป็นการเฉพาะ ขอเพียงท่านสามารถพัฒนาสิ่งที่ผู้เขียนเรียกว่า เครื่องรับ หรือญาณสัมผัสในภาษาทั่วไปนั้น จนสามารถจูนไปรับคลื่นความรู้เหล่านั้นได้ ท่านผู้อ่านก็จะสามารถเข้าถึงข้อมูลในฐานความรู้เหล่านั้นด้วยตนเอง

แต่ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น ความรู้พื้นฐานเป็นสิ่งที่สำคัญในการที่จะทำความเข้าใจข้อมูลข่าวสารที่ได้รับมา ยกตัวอย่างเช่น ท่านที่ไม่ได้เรียนมาทางฟิสิกส์หรือคณิตศาสตร์ เมื่อนำสมการในวิชาเหล่านั้นไปให้ดู ท่านผู้อ่านย่อมมองเห็นได้ แต่ไม่อาจเข้าใจได้ ฉันใดก็ฉันนั้น แม้ท่านจะสามารถรับทราบความรู้จากอารยธรรมอื่นๆ ในแต่ละมิติภาวะที่ต่างออกไป ท่านย่อมสามารถรับรู้ได้ แต่จะสามารถทำความเข้าใจได้หรือไม่ นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง และเพื่อที่จะเรียนรู้มันเพื่อให้เกิดความเข้าใจ ก็ย่อมต้องใช้เวลาพอสมควร ทั้งนี้ขึ้นกับกำลังญาณสัมผัสของท่านจะมีความแก่กล้ามากน้อยเพียงใด ผู้เขียนเคยพบท่านที่สามารถถ่ายทอดได้ทั้งความรู้และความเข้าใจในเวลาเดียวกัน นอกจากนั้นท่านทั้งหลายเหล่านั้นยังสามารถเกิดญาณรู้ที่เป็นมัชฌิมญาณว่า มีความสมควรมากน้อยเพียงใดที่จะถ่ายทอดความรู้เหล่านั้นออกมาในโลกปัจจุบัน โดยพิจารณาจากระดับของเทคโนโลยีและจริยธรรมในจิตใจของผู้คนส่วนใหญ่ในสังคม เพื่อดูว่าพวกเขาสมควรที่จะรับรู้ข่าวสารนั้นได้แล้วหรือยัง

ติดตามรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone01/blg02/main.php

ทันเดอร์ริน 1 : สายลมจันทรา

สิ่งที่บรรพชนในมหาวิหารแห่งแพนโธเรียบอกเล่าสืบต่อกันมา ยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำของชาวแพนธอนทุกคนไม่เสื่อมคลาย ภาพต่างๆ เรื่องราวทั้งหมด มันน่ากลัวและสยดสยองเกินกว่าจะยอมรับได้ ตอนที่โมวีย์มาเยือนดวงดาวบ้านเกิดของพวกเขา ชาวแพนธอนส่วนใหญ่กลับตอบรับ และรอคอยการมาของมันด้วยความยินดี โดยที่ไม่สังหรณ์ใจแม้สักนิดว่า มหันตภัยอันร้ายแรงกำลังย่างกรายเข้ามาใกล้ทุกขณะ

แม้เหล่าผู้ชาญเวทย์ชาวแพนธอนจะพยายามเตือนสภาสูงแห่งดวงดาวเพียงใด พวกเขาก็คล้ายจะไม่รับฟัง เป็นเพราะพวกเขาทั้งหมด ล้วนตกอยู่ในอำนาจแห่งการโน้มน้าว และการสะกดพลังของพวกโมวีเนียนจนหมดสิ้น หนทางสุดท้าย ชาวแพนธอนส่วนหนึ่งซึ่งไม่ได้ตกอยู่ในอำนาจมนต์สะกดของโมวีย์ จึงจำต้องตัดสินใจละทิ้งดาวมาตุภูมิบ้านเกิด เพื่อหลบหนีไปตักเตือนอารยธรรมของเผ่าพันธ์อื่นๆ ให้รับรู้และเตรียมพร้อมป้องกันการมาเยือนของโมวีย์ เพื่อไม่ให้ประวัติศาสตร์ต้องเกิดซ้ำรอย และลงเอยจบสิ้นเช่นเดียวกับอารยธรรมของพวกเขา ที่สายเกินกว่าจะแก้ไขใดๆ ได้

แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง เมื่อพวยหางที่แสนงดงาม ประหนึ่งสายลมแห่งจันทรา ที่แพรวพราวระยิบระยับ ได้พาดผ่านเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของดาวแพนโธเรีย มันงดงามมาก ทั้งวิจิตรพิศดาร และแพรวพรรณเกินกว่าจะปฏิเสธได้ จึงไม่น่าแปลกใจที่ชาวแพนธอนส่วนใหญ่จะจมดิ่งอยู่ในห้วงภวังค์แห่งความรู้สึกภายใต้อำนาจแห่งมนต์สะกดถึงเพียงนั้น พวกเขาไม่เพียงเคลิบเคลิ้มหลงใหล แต่ยังดื่มด่ำอยู่กับความสวยงามอันวิจิตรนั้นจนวาระสุดท้ายของชีวิต เมื่อละอองแสงอันพราวระยิบเหล่านั้น ได้หลอมรวมตัวกลับกลายเป็นชีวพลังงานชาวโมวีเนียน และจู่โจมเข้าพรากพาเอาวิญญาณและพลังชีวิตของพวกเขาไปจนหมดสิ้น

การเดินทางหลบหนีของผู้ที่เป็นความหวัง จำต้องเร่งรีบเกินกว่าจะรอช้าได้อีก ชาวแพนธอนส่วนใหญ่ ที่ชาญพลังแห่งเวทย์อันแก่กล้า รวมถึงกองกำลังขุนพลไสยเวทย์ทั้งหมดแห่งมหาวิหารแพนโธริน ล้วนต้องดาหน้าออกตอบรับ และต้านทานพวกโมวีเนียนอย่างสุดความสามารถ เพื่อให้พวกที่เหลือหลบหนีกันออกจากดวงดาวอย่างไม่คิดชีวิต การปะทะเป็นไปอย่างรุนแรง ด้วยการนำของท่านทาดีนส์ จอมทัพผู้ยิ่งยงแห่งแพนโธเรีย พร้อมเหล่าทหารหาญของเขา ผู้ซึ่งยินยอมสละชีพ เข้าต่อสู้กับพวกโมวีเนียนอย่างหาญกล้า แต่ด้วยกองกำลังที่น้อยกว่ากันหลายร้อยเท่า เหล่าวีรชนทั้งหลายนั้น จึงล้วนต้องสังเวยชีวิตและวิญญาณของพวกเขา แก่ชาวโมวีเนียนคนแล้วคนเล่า แลเห็นร่างของพวกเขาสูญสลายหายไปท่ามกลางประกายแสงแห่งฟากฟ้าจนไม่เหลือแม้แต่คนเดียว

ยานของผู้หลบหนีหลายลำก็ถูกทำลายย่อยยับ นับแต่ยังไปไม่พ้นจากชั้นบรรยากาศ คงเหลือเพียงยานอีกจำนวนหนึ่ง ที่ได้รับการติดตั้งกลจักรทรานส์วาร์ป เครื่องต้นแบบไม่เกิน 5 ลำ ที่สามารถเร่งความเร็วเกินวาร์ป 10 กระโจนเข้าสู่ไฮเปอร์สเปสได้ทัน นั่นเป็นสาเหตุที่พวกเขาต้องรอคอยจนถึงวันที่โมวีย์มาถึง และอาศัยช่วงเวลาที่ชุลมุลเกินกว่าพวกโมวีเนียนจะตั้งตัวได้ เพื่อใช้เป็นจังหวะในการหลบหนี เพราะก่อนหน้านั้น มียานของชาวแพนธอนส่วนหนึ่งที่ล่วงหน้าไปล้วนถูกพวกนั้นทำลายจนหมดสิ้น ไม่สามารถแหวกฝ่าวงล้อมที่หนาแน่นของพวกโมวีเนียนไปได้ พวกมันคล้ายต้องการล้างสิ้นทุกเผ่าพันธ์ในจักรวาล

แล้วกาลเวลาก็ล่วงเลยผ่านไป ภาพของดาวแพนโธเรียที่แสนงดงาม ต้องค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นดาวเคราะห์ร้างที่ไร้ชีวิต หลังจากที่โมวีย์ได้เข้าครอบงำและดูดกลืนพลังชีวิตทั้งหมดของดวงดาวไป ไม่มีอะไรเหลือสำหรับการจดจำอีก นอกเหนือจากวีรกรรมของเหล่าผู้กล้าชาวแพนธอนที่ยินยอมเสียสละต่อสู้จนวินาทีสุดท้ายของชีวิต เพื่อเปิดโอกาสให้พวกของตนหลบหนีออกไป จนกลายมาเป็นเพียงตำนานเล่าขานที่สืบทอดกันมาไม่จบไม่สิ้นจากรุ่นสู่รุ่น กระทั่งมาถึงวันเวลาแห่งการเผชิญหน้าอีกครั้ง จะไม่มีการหลบหนีหรือล่าถอยอีก ที่นี่คือสมรภูมิสุดท้ายที่ชาวแพนธอนกับชาวโมวีเนียนทั้งหมดจะต้องตัดสินชะตากรรมระหว่างกันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เมื่อโมวีย์ได้ละทิ้งซากดาวร้างของแพนโธเรีย และมุ่งหน้าตรงไปยังเป้าหมายแห่งต่อไป

ชาวแพนธอนที่รอดชีวิตมา ได้เดินทางผ่านอวกาศชั้นสูงตรงมายังระบบสุริยะของดาวโลก เมื่อพวกเขารับรู้การมาของโมวีย์ และดาวโลกก็เป็นเป้าหมายที่อยู่ในเส้นทางของมันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง พวกเขาจึงล่วงหน้าเข้ามาและแฝงตนเข้ามาในสังคมของชาวมนุษย์ เพื่อวางรากฐานแห่งกองกำลังและเตรียมพร้อมรับการต่อสู้ โดยการประสานงานกับชาวแพนธอนที่ได้เดินทางมาตั้งหลักปักฐานอยู่ที่ดาวโลกก่อนหน้านั้นเป็นเวลานาน จนสามารถให้กำเนิดสายพันธ์ผสมที่เปี่ยมล้นด้วยพลังอำนาจและเป็นความหวังสุดท้ายของทุกคน ด้วยสำนึกในบุญคุณแห่งดวงดาวสีฟ้าที่แสนงดงามใบนี้ ชาวแพนธอนและสายพันธ์ผสมทั้งหลายนั้น จึงล้วนมีความมุ่งมั่นเป็นหนึ่งที่จะพิทักษ์รักษาดินแดนสุดท้ายนี้ไว้ด้วยชีวิต

และด้วยพลังอำนาจที่เร้นลับจากบรรพชนในมหาวิหารแห่งแพนโธริน พวกเขาจึงได้ฝึกฝนกลุ่มอนุชนรุ่นหลังที่เป็นทายาทแห่งพลังอำนาจขึ้นมา ในนามแห่งยุวชนดาวสายฟ้า เป็นกลุ่มเด็กสายพันธ์ผสม ที่รวมจุดเด่นพันธุกรรมทั้งของชาวแพนธอนและมนุษย์โลก ทำให้เด็กเหล่านี้มีพลังอำนาจแฝงที่สูงล้ำจากชาวแพนธอน และพลังชีวิตที่กล้าแข็งในการต่อสู้ดิ้นรนของชาวมนุษย์อย่างเต็มเปี่ยม จนผสมผสานกลายเป็นมหาอำนาจและพลังที่ยากประเมิน พวกโมวีเนียนจะทำอย่างไรกับเด็กน้อยเหล่านี้ และชะตากรรมของโลกและชาวแพนธอนที่เหลือจะลงเอยในรูปใด ทั้งหมดนี้คือเรื่องราวแห่งการต่อสู้ของพวกเขาทั้งหลายนั้น

ติดตามรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.daow8.com/zone08/blg01/main.php

มินตรา 1 : ปฐมปริศนา

เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในเรื่องผลกระทบต่อเรื่องราวหรือเหตุการณ์ใดๆ ในโลกแห่งความจริงปัจจุบัน เรื่องเล่าในตำนานแห่งมินตรานี้จึงขอใช้ฉากของโลก ที่อยู่ในจักรวาลคู่ขนาน หลังมหันตภัยพิบัติที่ทำลายล้างสภาพแวดล้อมของโลกอย่างรุนแรง ได้ผ่านพ้นไปแล้วในปี พ.ศ. 2562 ซึ่งได้ส่งผลให้ภูมิสภาพทั่วโลกมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ชนิดที่แทบจะจดจำสภาพดั้งเดิมไม่ได้ เหตุการณ์ในท้องเรื่องเริ่มต้นขึ้นหลังจากโลกเริ่มเข้าสู่สภาพสมดุลย์อีกครั้ง นับจากมหาวิบัติภัยครั้งสุดท้ายได้จบสิ้นลงประมาณ 10 ปี และมีการรวมหลายประเทศเข้าด้วยกันเป็นสหพันธรัฐ เนื่องจากจำนวนประชากรที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งในสิบของสังคมโลกทั้งหมด ก่อนเกิดการทำลายล้างที่ผ่านมา รวมทั้งพื้นที่ของบางประเทศที่เหลือน้อยจนแทบจะคงความเป็นชาติเอาไว้ไม่ได้ ด้วยเหตุนี้ชนชาติที่อยู่ใกล้กัน มีประเพณีวัฒนธรรมที่ใกล้เคียงกันจึงได้รวมกันเป็นประเทศอีกครั้ง โดยยังคงเขตพื้นที่ชนชาติเดิมเอาไว้ และมีการตั้งรัฐบาลกลางขึ้นมาปกครองดูแล

ในภูมิภาคที่ถูกใช้เป็นสถานที่ดำเนินเรื่องทั้งหมด จะอยู่ในเขตปกครองย่อยที่เรียกว่า อาคานียา ซึ่งเคยเป็นพื้นที่ตั้งของเอเชียอาคเนย์ หรือเอเชียตะวันตกเฉียงใต้เดิม เพียงแต่บัดนี้ ผืนแผ่นดินใหญ่ได้แตกแยกออกเป็นเกาะเล็กเกาะน้อยจำนวนมาก โดยมีพื้นทวีปใหญ่อยู่ลึกเข้ามาทางตอนเหนือของมหาทวีปเก่า ทำให้ชนชาติในพื้นที่แถบนี้หลายเผ่าพันธ์ได้รวมตัวกันขึ้นเป็นรัฐใหญ่แห่งหนึ่งที่ขึ้นตรงกับรัฐบาลกลางที่อยู่ลึกขึ้นไปทางตอนเหนือ บริเวณชายแดนเดิมของมหาอำนาจจีนและรัสเซีย ซึ่งบัดนี้แผ่นดินได้แยกออกและยุบหายกลับกลายเป็นท้องน้ำกว้างใหญ่ไพศาลกางกั้นไว้ มลรัฐอาคานียาจึงถือเป็นเขตปกครองทางใต้ที่มีความสำคัญ ด้วยสภาพพื้นที่ติดชายฝั่งมหาสมุทรจึงกลายเป็นเมืองท่าสำคัญ ทำให้เกิดมหานครใหญ่ที่เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว มีผู้คนเข้ามาอยู่อาศัยหนาแน่น เพราะสภาพภูมิอากาศที่อบอุ่นกำลังดี ไม่หนาวเย็นเกินไปเหมือนพื้นที่ทางตอนเหนือ ซึ่งจะถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งและหิมะเนิ่นนานกว่าหกเดือนในทุกปี

นครสีมาราเป็นเมืองท่าสำคัญที่ติดชายฝั่งทวีป มีท่าเรือน้ำลึกหลายแห่งตามแนวชายฝั่งที่เรียงรายเป็นแนวยาว ตัวเกาะต่างๆ ซึ่งเคยเป็นเขตเทือกเขาและที่ราบสูงเดิม ได้กลับกลายเป็นแนวป้องกันพายุและคลื่นทะเลที่รุนแรงเป็นอย่างดี ส่งผลให้น่านน้ำของสีมารามีความสงบเพียงพอและเหมาะสมจะเป็นท่าเรือน้ำลึกที่คึกคักและพลุกพล่านมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก การขนส่งทั้งหมดจะเริ่มต้นที่ท่าเรือแห่งนี้ ก่อนที่สัมภาระและสินค้าต่างๆ จะถูกลำเลียงขึ้นไปยังเขตปกครองทางตอนเหนือของมหาทวีปโบราณ จากเหตุปัจจัยทั้งหมดนี้ จึงส่งผลให้สีมารากลับกลายเป็นมหานครเมืองท่าสำคัญได้โดยไม่ยากเย็นนัก

มินตราเป็นร้านรับซื้อและจำหน่ายของโบราณ ตัวอาคารเป็นตึกแถวขนาดสามคูหา ตั้งอยู่บริเวณหัวมุมของถนนแห่งหนึ่งในเขตชานเมืองของสีมารา ถัดขึ้นไปทางตอนเหนือใกล้ชายเขตของนครศรีภูมิ เจ้าของร้านปัจจุบันเป็นชายวัยกลางคนที่มีนามว่า ชินกร อดีตนักวิชาการด้านโบราณคดีและประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยมีชื่อในเขตพื้นที่นี้ ซึ่งปัจจุบันได้ถูกกลืนหายไปในท้องน้ำกว้างเรียบร้อยแล้ว ชินกร หรืออาจารย์ชิน จึงกลับมาที่บ้านเดิมของตนและได้ร่วมกับบุคคลลึกลับผู้หนึ่งที่ใช้ชื่อว่า วรทิน เขาเป็นคนเสนอแนะกิจการค้าของโบราณ พร้อมร้านมินตราแห่งนี้ให้ มันเหมือนจะเป็นร้านที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน ชินกรไม่แน่ใจว่าเคยเห็นร้านนี้ในที่ตั้งปัจจุบันของมันมาก่อน ตอนที่เขามาถึงครั้งแรกนั้น มันเหมือนกับเป็นการเดินทางเข้ามาสู่กาลเวลาแห่งอดีตอันยาวไกล หลังจากก้าวย่างเข้าสู่ภายในตัวอาคารที่ตั้งร้านแห่งนี้ในครั้งแรก

จากนั้นมาชินกรก็ได้รับรู้เรื่องราวจากความทรงจำอันเร้นลับของร้าน ผ่านการถ่ายทอดและคำบอกเล่าของวรทิน อาจารย์ชินจึงตัดสินใจใช้ชีวิตบั้นปลายที่ร้านโบราณแห่งนี้ เพราะมันสอดคล้องกับภูมิความรู้ที่เขาศึกษาค้นคว้ามาตลอดชีวิต พร้อมกับแผนการอันยิ่งใหญ่ที่รอคอยพวกเขาอยู่ วรทินหายไปเนิ่นนานเกือบปี แล้วเขาก็กลับมาพร้อมกับชายหนุ่มชาวเขาจากที่ราบสูงทางตอนเหนือของอาคานียา เขามีชื่อว่า ทียอ เป็นคนอารมณ์ดี แม้จะผอมสูงแต่ก็แข็งแรงว่องไว ท่าทีกระฉับกระเฉงและขยันขันแข็ง ที่สำคัญเขามีฝีมือทางงานช่างเกือบทุกชนิด ทั้งยันเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว ทียอได้กลายเป็นเพื่อนร่วมงานคนสำคัญของชินกรนับแต่นั้นเป็นต้นมา ขณะที่วรทินจะไปๆ มาๆ บางครั้งก็หายหน้าหายตาไปหลายเดือน และในค่ำคืนหนึ่งเขาก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตูทางเข้าร้านพร้อมมวนบุหรี่ประหลาดในมือที่ไม่เคยถูกจุดสูบ ท่ามกลางสายฝนที่ตกกระหน่ำ ชินกรที่เข้านอนไปแล้วต้องลงมาตามเสียงออดที่ดังติดต่อกันหลายครั้ง วรทินบอกให้เขารีบแต่งตัวเพื่อออกไปข้างนอก เพราะเวลาที่รอคอยได้มาถึงแล้ว ชินกรก็รีบไปกระทำตาม พอออกมาอีกทีก็พบว่า ทียอได้ขับรถตู้ของร้านมาจอดรออยู่ที่ริมถนนด้านข้างตัวร้านเรียบร้อย แล้วทั้งหมดก็ออกเดินทางไปเพื่อสานต่อวงจรแห่งชะตากรรมทั้งหมดให้ครบรอบสมบูรณ์อีกครั้ง

เรื่องราวของมินตรา แก็งค์กวนป่วนวิญญาณ จึงได้เริ่มต้นขึ้นจากการเดินทางครั้งสำคัญนี้ ผู้เขียนรู้สึกยินดีและสนุกกับเนื้อหา โครงเรื่อง และบทบาทลีลาของตัวละคร ที่ชวนตื่นตาตื่นใจ และมีมุกตลกสนุกสนานด้วยอารมณ์ขันที่แซมซ้อนอยู่ตลอดทั้งเรื่อง ท่ามกลางการผจญภัยที่สุดแสนจะตื่นเต้นเร้าใจ เต็มไปด้วยฉากเหตุการณ์ที่น่าประหวั่นพรั่นพรึน พร้อมการดำเนินเรื่องที่เข้มข้นกระชับฉับไว ซึ่งเป็นแนวที่ผู้เขียนชื่นชอบและถนัดอยู่แต่เดิมแล้ว จึงน้อมรับข้อเสนอในงานประพันธ์ชิ้นนี้ด้วยความเต็มใจ หลังจากที่ได้รับมติเป็นเอกฉันท์จากเพื่อนร่วมชมรมทั้งหมด ด้วยเหตุนี้จึงต้องขอออกตัวในที่นี้ว่า งานเขียนชุดนี้มิใช่ผลงานของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว ทว่าต้องถือเป็นผลงานร่วมของกลุ่มเพื่อนที่ได้ช่วยกันระดมสมอง สร้างพล็อตหรือโครงเรื่องให้ โดยเฉพาะน้องปฐวิภาจากเว็บไซท์ firenine และพี่วิฬาร์นิล เพื่อนร่วมทีมในชมรมหนังสือดาวแปดนี้ ต้องถือว่าทั้งสองท่านเป็นผู้ที่เป็นกำลังสำคัญในการรังสรรค์ให้หนังสือนวนิยายเรื่องนี้ สำเร็จเป็นเรื่องราวครบถ้วน ให้ท่านผู้อ่านได้ร่วมเพลิดเพลินไปพร้อมๆ กับพวกเราทุกคน และจากนี้ไปก็ขอเชิญทุกท่านพบกับภาคแรกของมินตรา แก็งค์กวนป่วนวิญญาณ ในชื่อภาคว่า ปฐมปริศนา หรือ The Primary Riddle ได้ ณ.บัดนี้

ติดตามรายละเอียดทั้งหมดได้ที่ http://www.firenine.com/zone12/blg03/main.php